Drętwienie i bóle palców promieniujące do przedramienia, pogorszenie sprawności manualnej, problemy z pewnym chwyceniem narzędzi – po wielu latach pracy zawodowej znaczna część asystentek stomatologicznych skarży się na tego typu dolegliwości. Zespół cieśni nadgarstka, bo tak nazywa się to schorzenie, grozi problemami w miejscu pracy i niekiedy bywa leczone operacyjnie.

Zespół cieśni nadgarstka jest zaliczany do grupy chorób zawodowych. Dotyka on osób, których praca polega na długotrwałym, jednostajnym ruchu rąk, m.in. informatyków, dziennikarzy, sekretarek, pianistów, pracowników produkcji, kierowców, ale także asystentek stomatologicznych. Jeżeli zaobserwują one u siebie znaczne pogorszenie sprawności manualnej oraz drętwienie i bóle palców (także w nocy), należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza. Nieleczony zespół cieśni nadgarstka może bowiem uniemożliwić normalne funkcjonowanie w miejscu pracy.

Czym jest zespół cieśni nadgarstka?

Czym dokładnie jest zespół cieśni nadgarstka? To zaburzenie funkcji nerwu pośrodkowego spowodowane przewlekłym uciskiem. Jego występowaniu sprzyja przeciążenie ręki jednostajną i długotrwałą czynnością. Może to być wielogodzinne pisanie na komputerze, praca w fabryce na taśmie, ale także asystowanie przy zabiegach stomatologicznych. Ciągłe przesuwanie się ścięgien w kanale nadgarstka narusza znajdujące się w nim więzadło poprzeczne i prowadzi do jego przerostu oraz pogrubienia. W efekcie, przestrzeń w kanale ulega zmniejszeniu, dochodzi do ucisku na przebiegające przez niego naczynia krwionośne oraz samego nerwu. Niestety, na zespół cieśni nadgarstka o wiele bardziej narażone są kobiety od 30 do 50 lat.

Zespół cieśni nadgarstka – objawy i leczenie

Objawy choroby są uzależnione od jej stadium. Początkowo ból i drętwienie palców występuje od czasu do czasu, przede wszystkim w ciągu dnia, a niekiedy także w nocy. Następnie dolegliwości stają się dokuczliwe zwłaszcza w nocy, a ból promieniuje do przedramienia i barku. W drugim stadium choroby ból i drętwienie uniemożliwiają wykonywanie normalnych czynności, czemu towarzyszy znaczne pogorszenie zdolności manualnych. W następstwie tego może dojść do nasilenia objawów oraz zaników mięśni.

Każda asystentka, która zauważy u siebie tego typu problemy, powinna jak najszybciej zgłosić się do lekarza. Diagnostyka zespołu cieśni nadgarstka polega na sprawdzeniu czucia w palcach oraz testach sprawności manualnej. Niekiedy potrzebna jest także elektromiografia, umożliwiająca ocenę szybkości przewodnictwa nerwu oraz ultrasonografia, obrazująca jego ewentualne deformacje.

Leczenie pierwszych stadiów schorzenia ogranicza się do noszenia specjalnej opaski, likwidującej obrzęki i stany zapalne ścięgien, przyjmowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych oraz fizykoterapii. Jeżeli metody te nie przynoszą oczekiwanych rezultatów, konieczna bywa operacja polegająca na zwiększeniu przestrzeni w kanale nadgarstka poprzez przecięcie więzadła poprzecznego. Rekonwalescencja i rehabilitacja po zabiegu trwa od 4 do 6 tygodni.

AF
Fot. pexels.com