Dentonet
PACJENT
E-mail
WYBIERZ KATEGORIĘ
Chirurgia
Choroby jamy ustnej
Estetyka
Pacjent w gabinecie
Poradnia
Profilaktyka

Ruchome uzupełnienia protetyczne – rodzaje, cechy, właściwości

1 Komentarze | Publikacja:
Poleć artykuł Drukuj artykuł Wielkość czcionki - +
Ruchome uzupełnienia protetyczne – rodzaje, cechy, właściwości

Ruchome uzupełnienia protetyczne – rodzaje, cechy, właściwości

Według badań przeprowadzonych przez Eurobarometr, aż 37% Polaków w różnym wieku nosi ruchome uzupełnienia protetyczne. Jest to w głównej mierze efekt niewłaściwej higieny jamy ustnej oraz unikania wizyt u dentysty. Jeśli na leczenie naturalnego uzębienia jest już za późno, stomatolog może zalecić pacjentowi wykonanie ruchomych uzupełnień protetycznych, czyli protez zębowych.

Działem stomatologii zajmującym się odtwarzaniem prawidłowej budowy i czynności układu stomatognatycznego jest protetyka. Wyróżnia się w niej dwa podstawowe rodzaje uzupełnień: stałe i ruchome. W uproszczeniu, te pierwsze są na stałe „przyklejone” lub „przymocowane” do pozostałych zębów i implantów. Zaliczają się do nich m.in. mosty, korony czy licówki. Ruchome uzupełnienia protetyczne pacjent może w każdej chwili samodzielnie wyjąć z ust. Wykorzystuje się je zazwyczaj w sytuacjach, gdy ilość i stan zdrowia pozostałych w jamie ustnej zębów naturalnych nie pozwala na wykonanie uzupełnień stałych. Są one również nieco mniej komfortowe, ale z drugiej strony – rozkładają siły powstałe przy gryzieniu lub żuciu na większą powierzchnię, tym samym odciążając nieliczne lub słabe pozostałe zęby naturalne.

Ruchome uzupełnienia protetyczne – rodzaje

Współczesna stomatologia oferuje pacjentom kilka rodzajów ruchomych uzupełnień protetycznych. Jednym z najpopularniejszych są protezy akrylowe. Jak sama nazwa wskazuje, wykonane są z akrylu i w znacznej części albo całkowicie opierają się na błonie śluzowej jamy ustnej. To niestety wiąże się z obniżeniem wydolności żucia i koniecznością dłuższego przegryzania każdego kęsa pożywienia. Wielu pacjentów skarży się również na przemieszczanie się protez akrylowych w jamie ustnej oraz ruchomość w trakcie mówienia czy jedzenia. Dyskomfortu tego pomagają jednak pozbyć się przeznaczone do protez specjalistyczne kleje, dostępne w zasadzie w każdej aptece.

Inne możliwe rozwiązanie to protezy szkieletowe. Od razu należy uprzedzić, że są one kilkakrotnie droższe niż protezy akrylowe, ale charakteryzują się mniejszymi wymiarami, dzięki czemu są bardziej komfortowe dla pacjenta. Ma na to wpływ również ich zupełnie inna, metalowa konstrukcja – umożliwia ona wykonanie specjalnych podpórek, na których opierają się protezy. Dzięki temu, w podpieraniu nie bierze udziału błona śluzowa, a to sprawia, że wydolność żucia jest jedynie nieco niższa niż w przypadku żucia naturalnymi zębami.

Trzeci rodzaj ruchomych uzupełnień protetycznych to protezy nakładkowe, zwane też overdenture. Pozwalają one na wykorzystanie korzeni zębów, które są jednak niezdatne do wykonania wkładu koronowo-korzeniowego oraz korony protetycznej. W kanale korzenia montuje się specjalne metalowe zaczepy, na których później opiera się proteza. Jest to nowoczesne rozwiązanie, doceniane przez pacjentów zarówno ze względów estetycznych, użytkowych (znacznie lepsza stabilizacja protezy), jak i zdrowotnych (ze względu na to, że nie usuwa się korzeni, zanik wyrostka zębodołowego jest znacznie wolniejszy).

Czy NFZ refunduje ruchome uzupełnienia protetyczne?

Warto wiedzieć, że ruchome uzupełnienia protetyczne znajdują się w koszyku świadczeń gwarantowanych, ale nie dla wszystkich. Leczenie protetyczne przy pomocy ruchomej protezy częściowej (przy 5-8 brakujących zębach w szczęce) przysługuje pacjentom raz na 5 lat. W przypadku całkowitego braku zębów – raz na 5 lat przysługuje im proteza całkowita. Osobom, które mają za sobą operacyjne leczenie nowotworów w obrębie twarzoczaszki, protezy przysługują bez ograniczeń czasowych. Raz na 2 lata pacjenci mogą także bezpłatnie naprawić protezę. Refundacja dotyczy jedynie protez akrylowych.

Co zmieniło się w ostatnich latach w protetyce stomatologicznej? Opowiada prof. dr hab. n. med. Elżbieta Mierzwińska.

AF


POWIĄZANE ARTYKUŁY

Leczenie protetyczne dla dopełnienia leczenia ortodontycznego? Lekarz

Dr n. med. Paweł Niewada jest pierwszą osobą z Polski, która została absolwentem Level II i III OBI (Orognathic Bioesthetics International, USA). Ukończył pełny program leczenia szyną MAGO (Level II) w OBI – Foundation for Bioesthetic Dentistry – Ins...

Uzupełnienie protetyczne u pacjenta z EEC po rozszczepie wargi Lekarz

Zespół EEC (ang. Ectrodactyly-Ectodermal Dysplasia Clefting Syndrome) to zespół wad wrodzonych, charakteryzujący się triadą występujących u pacjenta nieprawidłowości. Jedną z nich są rozszczepy podniebienia i wargi oraz wady występujące w obrębie uzę...

Dodaj komentarz (1 komentarzy)

Każdy komentarz zostanie poddany moderacji

ZOBACZ KOMENTARZE
Oceń komentarz:     2: : 0 Odpowiedz
Od (imię)
Do (e-mail)
Temat
Treść
255

Wiadomość e-mail została pomyślnie przesłana na adres