Dentonet
PACJENT
E-mail
WYBIERZ KATEGORIĘ
Chirurgia
Choroby jamy ustnej
Estetyka
Pacjent w gabinecie
Poradnia
Profilaktyka

Resekcja wierzchołka korzenia – ostatnią szansą na uratowanie zęba

0 Komentarze | Publikacja:
Poleć artykuł Drukuj artykuł Wielkość czcionki - +
Resekcja wierzchołka korzenia – ostatnią szansą na uratowanie zęba

Resekcja wierzchołka korzenia – ostatnią szansą na uratowanie zęba

Niekiedy jedynym sposobem na uratowanie zęba jest przeprowadzenie resekcji wierzchołka korzenia. Najczęstszym wskazaniem do przeprowadzenia tego zabiegu jest zapalenie tkanek okołowierzchołkowych.

Zmiany okołowierzchołkowe stanowią reakcję organizmu na bakterie obecne w kanale korzeniowym. Zdarza się bowiem, iż podczas leczenia endodontycznego kanał zęba zostaje źle opracowany. Sytuacja ta może mieć miejsce w przypadku wąskich i zwapnionych bądź zarośniętych kanałów, do których nie można dotrzeć nawet najcieńszymi narzędziami. Również opracowanie drobnych i rozgałęzionych kanalików bocznych (często o grubości pojedynczego włosa) – może być utrudnione lub wręcz niemożliwe. Niestety, nieleczone zmiany okołowierzchołkowe mogą po pewnym czasie spowodować zniszczenie kości wokół zęba, zaś w zaawansowanych przypadkach – powstanie groźnych dla całego organizmu ropni, ziarniaków lub torbieli. Warto w tym miejscu podkreślić, że zmiany te mogą indukować różne choroby ogólnoustrojowe, np. negatywnie wpływać na pracę nerek lub serca. Dlatego absolutnie nie wolno ich lekceważyć, nawet wtedy, gdy nie dają żadnych dolegliwości bólowych.

Niekiedy resekcja wierzchołka korzenia zęba staje się również konieczna w przypadku głębokiego złamania korzenia lub zapalenia tkanek okołowierzchołkowych przy zębach z zacementowaną nadbudową, będących zakotwieniem dla uzupełnień protetycznych. Inną przyczyną może być perforacja w okolicy wierzchołka korzenia zęba, do której doszło w czasie leczenia lub przepchnięcie materiału wypełniającego poza wierzchołek zęba, powodujące silne dolegliwości bólowe.

Jak przebiega zabieg
Sama technika zabiegu jest stosunkowo prosta, aczkolwiek dość krwawa. Stomatolog nacina dziąsło w okolicy korzenia i poprzez okienko kostne odcina wiertłem chorobowo zmienione miejsce. Następnie uszczelnia koniec kanału – wypełnia go wstecznie i zamyka specjalnym cementem. W ostatnim etapie zszywa śluzówkę dziąsła i pozostawia ranę do wygojenia.

Niekiedy, aby przyspieszyć proces gojenia się rany, chirurg może uzupełnić otwór po wyciętym okienku kostnym i usuniętym wierzchołku korzenia specjalnymi preparatami kościozastępczymi.

Chociaż sam zabieg jest przeprowadzany w znieczuleniu miejscowym, może spowodować obrzęk i znaczne dolegliwości bólowe w momencie, w którym środek znieczulający przestanie działać. W tej sytuacji stomatolog z reguły zaleca przyjmowanie doustnych środków przeciwbólowych oraz zimne okłady.

Zabieg ten w większości przypadków pozwala na uratowanie zęba przed usunięciem – jego skuteczność ocenia się na około 95%.

B.Sz.


POWIĄZANE ARTYKUŁY

Jak leczyć tkankę miazgową? Lekarz

Całkowita pulpotomia z zastosowaniem materiału Biodentine wykonana w zębach stałych młodych w przypadku próchnicowego odsłonięcia miazgi z objawami pulpopatii nieodwracalnej Full Pulpotomy with Biodentine in Symptomatic Young Permanent Teeth with Ca...

ROZWIŃ WIĘCEJ
Ząb martwy – przyczyny, sposoby leczenia, metody wybielania Pacjent

Mianem zęba martwego potocznie określa się ząb, w którym doszło do obumarcia miazgi. Zazwyczaj jest ono skutkiem urazów mechanicznych albo bardzo zaawansowanej próchnicy. Ząb martwy trzeba koniecznie leczyć – w innym przypadku może powodować bolesne ...

Dodaj komentarz (0 komentarzy)

Musisz być zalogowany aby komentować | Zaloguj się lub zarejestruj. | Każdy komentarz zostanie poddany moderacji

Od (imię)
Do (e-mail)
Temat
Treść
255

Wiadomość e-mail została pomyślnie przesłana na adres