Zygoma (implant zygomatyczny)

Zygoma – czyli implant zygomatyczny lub implant jarzmowy – to specjalny implant stomatologiczny stosowany u pacjentów, u których występują bardzo duże zaniki kości uniemożliwiające wszczepienie tradycyjnego implantu. Zygoma jest dłuższa niż „zwykły” implant – ma od 30 do nawet 60 mm, co zapewnia wysoką stabilizację pierwotną.

Po utracie zęba – np. na skutek urazu mechanicznego lub zaawansowanej próchnicy – z upływem czasu dochodzi do zaniku kości w miejscu, w którym znajdował się ząb. U niektórych pacjentów zanik jest na tyle duży, że uniemożliwia przeprowadzenie leczenia implantologicznego. W takich sytuacjach wykonać można zabiegi odtwórcze, takie jak podniesienie dna zatoki szczękowej albo przeszczep kości, pobieranej np. z talerza kości biodrowej albo okolicy brody. Są to jednak procedury czasochłonne, skomplikowane i inwazyjne – alternatywą dla nich są zygomy, czyli implanty zygomatyczne (jarzmowe).

Zygoma – co to jest?

Zygoma – czyli implant zygomatyczny (jarzmowy) – to specjalny rodzaju implantu stomatologicznego, stosowany u pacjentów z zaawansowanymi, znacznymi zanikami kości, dyskwalifikującymi do przeprowadzenia terapii z zastosowaniem tradycyjnych implantów.

W porównaniu do „zwykłych” implantów zygoma jest o wiele dłuższa – mierzy bowiem od 30 do nawet 60 mm. Zakończona jest platformą, na której w trakcie zabiegu mocuje się specjalne łączniki o szerokim spektrum nachylenia – zygoma umieszczana jest w jamie ustnej pod wyraźnym kątem, zostaje wszczepiona w kości jarzmowe, z ominięciem zatok szczękowych.

Zygoma – co trzeba wiedzieć o leczeniu z zastosowaniem implantów zygomatycznych?

Zygoma, jak już wspomniano, jest stosowana u pacjentów z trudnymi warunkami kostnymi, najczęściej jako element większej pracy protetycznej z wykorzystaniem stałych mostów protetycznych – bez konieczności wcześniejszych zabiegów odtwórczych tkanki kostnej.

Ze względu na specyfikę takiego leczenia, zabiegi wszczepienia implantu zygomatycznego przeprowadzają jedynie wyspecjalizowani w tym zakresie implantolodzy oraz chirurdzy twarzowo-szczękowi po odpowiednim przeszkoleniu. Wymagają one kompleksowej diagnostyki, a w szczególności badań obrazowych (w tym tomografii komputerowej twarzowej części czaszki). Ze względu na fakt, że zabiegi wykonuje się w znieczuleniu ogólnym, konieczne może być również wykonanie m.in. badan krwi, EKG oraz konsultacja z kardiologiem.

Co ważne, zygoma – w odróżnieniu od tradycyjnych implantów – nie potrzebuje kilku miesięcy na integrację z kością. Zazwyczaj już po zabiegu stabilizacja implantu jest na tyle dobra, że można na nim oprzeć most tymczasowy. Po pełnym wygojeniu tkanek i zakończeniu procesu osteointegracji można go zastąpić uzupełnieniem ostatecznym.

Zygoma – możliwe powikłania

Leczenie z zastosowaniem implantów zygomatycznych jest uznawane za bardzo skuteczne – odsetek zakończonych sukcesem implantacji sięga blisko 100%. Oczywiście tak jak w przypadku każdego zabiegu, możliwe są pewne powikłania – zalicza się do nich zapalenie zatok szczękowych, połączenie ustno-zatokowe, zaburzenia nerwowo-czuciowe, trudności w mówieniu oraz odrzucenie implantu.