Ubytek próchnicowy
Objaw kliniczny postępującego procesu próchnicowego, wywołującego mniejsze lub większe zniszczenie tkanek twardych zęba, na skutek demineralizacji substancji nieorganicznej i rozkładu gnilnego podłoża zęba; obejmuje zespół zmian anatomopatologicznych w szkliwie, zębinie i cemencie korzeniowym. Radiologicznie zaznacza się jako ubytek cienia korony zęba. Ubytki na powierzchniach stycznych korony często mogą być rozpoznane wyłącznie radiologicznie.






