Szczęka w trójwymiarze – badanie CT w stomatologii

Techniki cyfrowe stanowią dziś wyjątkowo dynamicznie rozwijającą się gałąź diagnostyki stomatologicznej.
Wzrost czułości aparatury oraz coraz większa moc obliczeniowa komputerów (przekładająca się na bardzo dokładne obrazowanie badanych tkanek), stwarzają szansę na nieporównywalnie dokładniejszą analizę warunków anatomicznych niż ma to miejsce w przypadku zdjęcia rentgenowskiego. Obecnie w stomatologii stosowane są urządzenia do tomografii spiralnej, a także aparaty z wiązką stożkową, które cechują się niższą dawką promieniowania niż tomografy ogólnomedyczne.

Zasada działania tomografu
Tomografia komputerowa (TK) wykorzystuje obracającą się wzdłuż osi ciała pacjenta lampę rentgenowską. Emitowane przez nią promienie są pochłaniane przez układ detektorów umieszczony w obrębie aparatu. Układ ten rejestruje osłabienie promieniowania przechodzącego przez poszczególne struktury ludzkiego organizmu. W dalszej kolejności dane uzyskane przez detektory zostają przetworzone dzięki specjalnemu oprogramowaniu w wysokiej rozdzielczości obrazy, ukazujące poszczególne warstwy anatomiczne ludzkiego ciała. Taki system badania pozwala na wykonywanie zdjęć przekrojów ciała co kilka milimetrów .

Badanie tomograficzne wykorzystuje różnice w gęstości poszczególnych tkanek i dzięki tej zdolności jest wartościowym narzędziem w diagnostyce i leczeniu narządów do tej pory niedostępnych, takich jak mózg czy trzustka. Jest również badaniem z wyboru w przypadku zaburzeń oraz urazów mięśniowo-szkieletowych, krwawień wewnętrznych, chorób narządów klatki piersiowej, jamy brzusznej, chorób układu naczyniowego oraz kostno-stawowego.

Czym jest TK wiązki stożkowej (CBCT)?
CBCT to rodzaj badania radiologicznego, które zapewnia trójwymiarowy obraz zębów, szczęki oraz żuchwy. Badanie to jest również nazywane “Cyfrową Tomografią Volumetryczną” (DVT) lub potocznie Tomografią 3D w stomatologii.
W tradycyjnej tomografii komputerowej wykorzystuje się szczelinową wiązkę promieniowania, która wycina z obiektu badanego plaster po plastrze, okrążając wielokrotnie głowę pacjenta tak, by zobrazować jej całość. Natomiast w tomografach wykorzystywanych w stomatologii i laryngologii stosuje się stożkową wiązkę promieniowania, która naświetla pacjenta w czasie pojedynczego (a nie wielokrotnego!) obrotu wokół jego głowy.
To powoduje znaczne skrócenie czasu badania i redukcję dawki napromienienia, przy jednoczesnym uzyskaniu obrazów najwyższej jakości.
Wykonane przez tomograf zdjęcie zostaje wyświetlone na ekranie komputera dzięki specjalistycznemu oprogramowaniu. Umożliwia ono konwersję badania tomograficznego do trójwymiarowego modelu tkanek twardych pacjenta: zębów, kości żuchwy oraz szczęki, stawów skroniowo-żuchwowych lub zatok. Dzięki zaawansowanym systemom informatycznym stomatolog wyświetla na monitorze obraz w różych przekrojach (osiowym, strzałkowym, czołowym), może też analizowane zdjęcie obrócić, wyostrzyć, przybliżyć lub oddalić. Dzięki temu jest w stanie dostrzec najdrobniejsze szczegóły struktur anatomicznych, odgrywające szczególnie istotną rolę w leczeniu stomatologicznym.