Powtórne leczenie kanałowe – najczęstsze przyczyny
Jak poznać, że leczenie kanałowe skończyło się niepowodzeniem?
Sukces leczenia endodontycznego zależy od dokładnego oczyszczenia kanałów korzeniowych na całej ich długości, a następnie – na szczelnym ich wypełnienieniu. Prawidłowo przeleczony ząb może funkcjonować latami, nie dając żadnych dolegliwości bólowych. Niestety, w niektórych przypadkach proces chorobowy nie ustępuje, a pacjent ma narastające wrażenie, że z zębem "dzieje się coś złego". Pojawiają się okresowe epizody bólowe (zwłaszcza podczas nagryzania, schylania głowy, zeskoku, tupnięcia). Do tego w wielu przypadkach dochodzi bolesność uciskowa w okolicy wierzchołka korzenia lub nieprzyjemne i denerwujące wrażenie rozpierania lub mrowienia dziąsła. Ząb często nie reaguje na zimno/ciepło i opukiwanie, a jednak boli coraz dłużej i częściej, zwłaszcza w godzinach nocnych po przyjęciu pozycji horyzontalnej.
Niekiedy jednak jest możliwy odmienny scenariusz. Przez długi okres czasu stan zapalny wokół zęba toczy się bezobjawowo, a pacjent nawet nie wie, że coś mu dolega. Taki ząb przypomina tykającą bombę zegarową, która z reguły wybucha w najmniej sprzyjającym momencie, np. podczas urlopu lub długiego weekendu. W którymś momencie przewlekły stan zapalny ulega bowiem zaostrzeniu, a wówczas niespodziewanie pojawia się ból, obrzęk i wiele innych nieprzyjemnych objawów, zmuszających pacjenta do szybkiej wizyty u lekarza.
Czy ząb pozbawiony miazgi może boleć?
Oczywiście, nie. Najczęściej przyczyną bólu leczonego kanałowo zęba jest zakażona miazga, która pozostała w niedopełnionych czy pominiętych przez dentystę kanałach. Bakterie beztlenowe bytujące w chorej miazdze przedostają się wówczas poprzez otwór okołowierzchołkowy do otaczających korzeń tkanek, a następnie powodują ich stan zapalny. Z czasem dochodzi do ubytku kości i powstaje dziura, w której gromadzi się ziarnina, składająca się bakterii i komórek obronnych. Organizm, broniąc się przed rozszerzeniem infekcji, stara się ograniczyć zmienione zapalnie miejsce. W konsekwencji dochodzi do otorbienia zmiany, a niekiedy nawet do jej zropienia.
Kiedy ząb wymaga powtórnego leczenia kanałowego?
Najczęstszym wskazaniem do zabiegów re-endo są:
– kanały niedoleczone, z których nie usunięto w całości martwej, zainfekowanej miazgi,
– kanały zobliterowane (niedrożne) lub przeoczone,
– kanały, w których pozostawiono złamane narzędzia (np. igły lub pilniki),
– perforacja komory lub korzenia zęba,
– zmiany okołowierzchołkowe (ropnie, torbiele, przetoki, ziarniaki),
– zakażenie, które przeniosło się od korzenia sąsiedniego zęba lub zębów.
Należy pamiętać, że zęby z nieprawidłowo przeprowadzonym leczeniem kanałowym mogą stać się potencjalnym źródłem wielu dolegliwości i chorób zlokalizowanych w innych narządach ciała, takich jak serce czy nerki.
B.Sz.
