Zębopochodna torbiel rogowaciejąca u 7-latki [opis przypadku]

7-letnia dziewczynka została skierowana przez swojego lekarza stomatologa do chirurga szczękowego z powodu znacznych rozmiarów zmiany umiejscowionej w żuchwie. Opis przypadku opublikował serwis stomatologiczny Drbiscupid.com.

Pacjentka, lat 7, została skierowana do kliniki chirurgii szczękowej Szkoły Stomatologii Uniwersytetu Indiany (USA). Powodem wizyty była uwidoczniona na zdjęciu pantomograficznym zmiana po lewej stronie żuchwy. Zmiana ta nie dawała żadnych objawów – nie wykazano występowania parestezji, obrzęku ani dolegliwości bólowych.

Młoda pacjentka była ogólnie zdrowa, poza występowaniem sezonowych alergii. Badania wewnątrzustne i zewnątrzustne były w granicach normy. Po konsultacji z radiologiem chirurg napisał: – Widoczna jest zmiana przezierna dla promieniowania RTG, dobrze odgraniczona, owalna, zlokalizowana w tylnej części po lewej stronie żuchwy. Obecny jest ząb nr 18 z wadą rozwojową. Kanał zębodołowy nieznacznie przemieszczony wierzchołkowo. W obrębie zmiany nie obserwuje się zwapnień.

W znieczuleniu ogólnym chirurg szczękowy wykonał biopsję wycinającą zmianę. Po dwóch tygodniach dostępny był wynik badania histopatologicznego potwierdzający obecność zębopochodnej torbieli rogowaciejącej. Badanie histologiczne z użyciem barwienia hematoksyliną i eozyną wykazało włóknistą ścianę torbieli z jednolitym nabłonkiem o grubości od 6 do 8 warstw.

Zmiana wykazująca skłonność do nawrotów

Zębopochodna torbiel rogowaciejąca to łagodna zmiana nowotworowa. Stanowi ona 10-20% wszystkich torbieli zębopochodnych. Wykazuje inny mechanizm wzrostu niż bardziej powszechna torbiel zębopochodna i torbiel korzeniowa. Jej rozwój charakteryzuje naciekający wzrost oraz zdolność niszczenia otaczających tkanek.

Torbiel rogowaciejąca obejmuje kości szczęki i żuchwy. Może występować u pacjentów w wieku od niemowlęcego do starszego, przy czym około 60% przypadków diagnozuje się u osób w wieku od 10 do 40 lat. Małe torbiele rogowaciejące są zwykle bezobjawowe i wykrywane w badaniach RTG. Natomiast zmiany większych rozmiarów mogą być wieloogniskowe, nierzadko powodują obrzęk i dolegliwości bólowe.

Jej leczenie polega na wyłuszczeniu torbieli wraz z łyżeczkowaniem. W przeciwieństwie do innych torbieli odontogennych, torbiel rogowaciejąca często ma tendencję do nawrotów po leczeniu (np. po 5 latach od zabiegu chirurgicznego).

– Torbiele zębopochodne to patologie znane od bardzo dawna. Nie są to zmiany złośliwe - mają charakter łagodny. Co do technik i metod leczenia chirurgicznego, ulegają one pewnym modyfikacjom. Chodzi o kwestie możliwości odbudowywania kości i ubytków powstałych po wyłuszczeniu torbieli – mówi dr n. med. Wojciech Popowski, specjalista II stopnia chirurgii stomatologicznej, pracownik Zakładu Chirurgii Stomatologicznej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Jak rozwijają się techniki chirurgiczne usuwania torbieli zębopochodnych? Z czego wynikają zmiany w klasyfikacji tego typu zmian? Gdzie lokalizują się torbiele zębopochodne? Zapraszamy do obejrzenia materiału filmowego!

Źródło: https://drbicuspid.com/