Z NBA do stomatologii: nie żyje dr Terry Dischinger
10 października w wieku niespełna 83 lat zmarł Terry Gilbert Dischinger, jedna z największych gwiazd amerykańskiej koszykówki lat 60., złoty medalista Igrzysk Olimpijskich w Rzymie (1960), a także uznany lekarz stomatolog specjalizujący się w ortodoncji.

Zanim poświęcił się stomatologii, Terry Dischinger przez prawie dekadę był skrzydłowym National Basketball Association, a swój ostatni sezon (1972/1973) spędził w drużynie Portland Trail Blazers. Pomimo imponującego wzrostu wynoszącego 201 cm, był znany w NBA jako „łagodny olbrzym”.
Przed powołaniem do NBA, podczas sezonów juniorskich i seniorskich, w trakcie studiów na Uniwersytecie Purdue, był wybierany jednomyślnie do pierwszego składu All-American. Dischinger uzyskał tytuł licencjata w dziedzinie inżynierii chemicznej. Był także członkiem reprezentacji USA, która zdobyła złoty medal na Igrzyskach Olimpijskich w Rzymie w 1960 roku.
W 1962 roku trafił do NBA – do zespołu Chicago Zephyrs (obecnie Washington Wizards). Rok później został wybrany Debiutantem Roku po zdobyciu średnio 25,5 punktu, 8 zbiórkach oraz 3,1 asyst. W każdym z pierwszych trzech sezonów otrzymywał tytuł All-Star, po czym zrezygnował z koszykówki (sezony 1965/1966 i 1966/1967), aby służyć w amerykańskiej armii. W roku 1967 Terry Dischinger powrócił do NBA, grając przez następnych pięć sezonów w zespole Detroit Pistons, zanim w 1973 roku zakończył karierę w Portland w stanie Oregon.
Od światowej klasy sportowca do uznanego lekarza dentysty
Po zakończeniu kariery sportowej w wieku 33 lat, Dischinger ukończył studia stomatologiczne w University of Tennessee College of Dentistry, uzyskując stopień lekarza stomatologa. Następnie odbył szkolenie z zakresu ortodoncji w Oregon Health and Science University’s School of Dentistry.
Przez ponad 30 lat dr Terry Dischinger prowadził praktykę ortodontyczną w Lake Oswego na przedmieściach Portland. Był rozpoznawalny w środowisku amerykańskich lekarzy stomatologów, posiadał liczne patenty w USA i podróżował po całym świecie, dzieląc się swoją wiedzą z kolejnymi pokoleniami ortodontów. Poza pracą był pasjonatem golfa, podróży oraz rodziny – pozostawił po sobie żonę Marię, którą poślubił w 1962 roku, dzieci i wnuki.
T.H.




