Wpływ aktywności fizycznej na rozwój periodontitis
Regularne uprawianie aktywności fizycznej pozwala ograniczyć ryzyko pojawienia się stanu zapalnego, to zaś zmniejsza prawdopodobieństwo rozwoju zapalenia przyzębia. Jednak, co oczywiste, nie każdy rodzaj aktywności fizycznej ma korzystny wpływ na organizm człowieka. Wyniki badania, które podejmuje tę tematykę, zostały opublikowane w czasopiśmie naukowym „Journal of Clinical Periodontology”.
Jak podali autorzy badania z zespołu dr. Mario Romandiniego z Wydziału Odontologii Uniwersytetu Complutense w Madrycie, aktywność fizyczna w czasie wolnym (w tym amatorskie uprawianie różnych dyscyplin sportowych i rekreacyjne spacery) chroni przed ryzykiem periodontitis. Z kolei aktywność określana jako zawodowa (np. wykonywanie prac domowych lub budowlanych) zwiększa ryzyko wystąpienia choroby dziąseł.
(Prawidłowy) ruch to zdrowie – także jamy ustnej
Lekarze podkreślają, że regularna aktywność fizyczna jest kluczem do kontroli masy ciała i zmniejszenia ryzyka rozwoju wielu schorzeń. Jednak nie każdy rodzaj ruchu zapewnia korzyści dla zdrowia, także zdrowia jamy ustnej.
Aktywność fizyczna podejmowana w czasie wolnym jest uważana za czynnik zapobiegający większości przewlekłych chorób niezakaźnych, a ruch związany z tym rodzajem aktywności i dobrostanem psychicznym koreluje z lepszym funkcjonowaniem organizmu pod względem kardiometabolicznym i niższym ryzykiem wystąpienia ogólnoustrojowych stanów zapalnych.
Wiadomo jednak, że aktywność fizyczna podejmowana podczas wykonywanej pracy, która często wiąże się z długotrwałym obciążeniem statycznym i powtarzalnymi (często nieergonomicznymi) pozycjami ciała, wywołuje negatywne skutki dla zdrowia psychofizycznego. Dlatego ruch związany z obowiązkami zawodowymi przekłada się na większą częstość występowania chorób niezakaźnych.
Aby ocenić związek zachodzący pomiędzy aktywnością fizyczną w czasie wolnym i aktywnością zawodową a zapaleniem przyzębia, naukowcy przeanalizowali dane 10 679 dorosłych osób z bazy danych U.S. National Health and Nutrition Examination Survey (lata 2009–2014). Kwestionariusz Global Physical Activity został wykorzystany do oceny aktywności fizycznej i sklasyfikowania jej jako wysokiej lub niskiej aktywności w czasie wolnym bądź aktywności zawodowej. Stan przyzębia oceniono poprzez badanie periodontologiczne jamy ustnej, a badanych sklasyfikowano według kryteriów American Academy of Periodontology oraz U.S. Centers for Disease Control and Prevention. Następnie zastosowano analizy regresji.
Niski poziom aktywności fizycznej i wysoki zawodowej to podwójne zagrożenie periodontitis
Analizy regresji wielokrotnej wykazały, że wysoki poziom aktywności fizycznej w czasie wolnym chroni przed zapaleniem przyzębia (iloraz szans [OR], 0,81; 95% przedział ufności [CI]: 0,72, 0,92), podczas gdy wysoki poziom aktywności fizycznej związanej z pracą został zidentyfikowany jako istotny wskaźnik ryzyka (OR=1,16; 95% CI, 1,04, 1,30). Ponadto połączenie niskiej aktywności fizycznej w czasie wolnym i wysokiej aktywności zawodowej wykazało skumulowany związek z zapaleniem przyzębia (OR, 1.47; 95% CI, 1.26, 1.72).
Zdaniem hiszpańskich naukowców, w przyszłości należy przeprowadzić randomizowane badania kliniczne, które pozwolą zbadać potencjalny wpływ doradztwa w zakresie aktywności fizycznej zarówno na prewencję chorób dziąseł, jak i wstępny etap leczenia periodontitis.
– Możliwy korzystny wpływ aktywności fizycznej podejmowanej w czasie wolnym na zdrowie przyzębia może być istotny dla przyszłych wytycznych dotyczących aktywności fizycznej – napisali autorzy pracy pt. Leisure-Time and Occupational Physical Activity Demonstrate Divergent Associations with Periodontitis: A Population-Based Study.
– Periodontitis nigdy nie było – i jest na to coraz więcej dowodów naukowych – przeciwwskazaniem do wszczepiania implantów. Choroba przyzębia, w zależności od swojego stadium i stopnia zaawansowania, zmniejsza możliwości implantoprotetyczne u pacjenta, ale nie ma żadnych twardych dowodów naukowych na to, że jest przeciwwskazaniem do użycia wszczepów – mówi dr n. med. Witold Jurczyński, absolwent Collegium Medicum na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, specjalista II stopnia periodontologii. Jak na skuteczność leczenia implantoprotetycznego pacjentów z chorobą przyzębia wpływa ich motywacja w fazie higienizacyjnej? U jakiego odsetka pacjentów periodontologicznych można zastosować rozwiązania implantoprotetyczne? Zachęcamy do zapoznania się z materiałem filmowym!
T.H.
źródła: https://www.drbicuspid.com/
https://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/jcpe.13766
