Witamina D a implanty: indywidualne podejście zamiast rutynowego badania

Liczne badania naukowe potwierdzają, że witamina D odgrywa istotną rolę w procesach gojenia i integracji implantów stomatologicznych. Jednak towarzystwa naukowe zalecają obecnie podejście zindywidualizowane zamiast rutynowego badania poziomu witaminy D u wszystkich pacjentów. Oznacza to, że decyzja o diagnostyce powinna zależeć od stanu zdrowia pacjenta i ryzyka niedoboru, a nie być standardem w każdej praktyce.

Witamina D jest kluczowa dla metabolizmu wapnia i prawidłowego modelowania i przebudowy kości. Jej niedobór może prowadzić do zaburzeń mineralizacji i spowolnienia procesu osteointegracji implantu. Eksperci podkreślają, że u pacjentów z niedoborem tej witaminy istnieje większe ryzyko powikłań, takich jak opóźnione gojenie czy utrata stabilności implantu. W związku z tym wiedza o poziomie witaminy D może mieć praktyczne znaczenie w planowaniu zabiegów implantologicznych i augmentacyjnych.

Nowe wytyczne: indywidualna ocena zamiast rutyny

Według najnowszych wytycznych ekspertów z Niemiec (S3 Leitlinie) rutynowe badanie poziomu witaminy D u wszystkich pacjentów nie jest obecnie uzasadnione. Zaleca się natomiast ocenę indywidualnego ryzyka. Badanie powinno być rozważane przede wszystkim u pacjentów ze stwierdzonymi czynnikami ryzyka niedoboru, np. osób starszych, pacjentów z chorobami metabolicznymi czy ograniczoną ekspozycją na słońce. Wytyczne podkreślają, że suplementacja witaminy D powinna być dostosowana do indywidualnych potrzeb, a nie stosowana automatycznie.

Praktyczne konsekwencje dla lekarzy dentystów

Nowe rekomendacje niemieckich towarzystw naukowych mają realny wpływ na codzienną praktykę stomatologiczną. Dentysta musi uwzględniać stan zdrowia pacjenta, jego historię medyczną oraz potencjalne czynniki ryzyka niedoboru witaminy D. W praktyce oznacza to konieczność rozmowy z pacjentem, przeprowadzenia wywiadu i – jeśli zachodzi taka potrzeba – zlecenia badań laboratoryjnych. Dzięki temu można lepiej przewidzieć proces gojenia implantu oraz zoptymalizować jego stabilność.

Edukacja pacjentów i potrzeba dalszych badań

Oprócz zmian w procedurach klinicznych, rekomendacje S3 Leitlinie stwarzają okazję do edukowania pacjentów o roli witaminy D w kontekście zdrowia kości i skuteczności leczenia implantologicznego. Wyjaśnienie znaczenia suplementacji w odpowiednich przypadkach zwiększa świadomość pacjentów i poprawia ich współpracę w trakcie prowadzonego leczenia. Jednocześnie eksperci zaznaczają, że potrzebne są dalsze badania, aby dokładniej określić wpływ witaminy D na wyniki leczenia z zastosowaniem implantów i stworzyć bardziej precyzyjne wytyczne dla różnych grup pacjentów.

Źródło: https://zm-online.de/

Niekontrolowana cukrzyca, zaburzenia gospodarki lipidowej, zaburzenia gospodarki wapniowej, choroby tarczycy – to tylko kilka przykładów schorzeń niestomatologicznych, które mogą zwiększać ryzyko rozwoju periimplantitis u pacjentów. – Powinniśmy mieć je na uwadze i monitorować je u pacjentów, którzy mają mieć wykonywane implantacje – mówi lek. stom. Wojciech Ryncarz, Master of Science w dziedzinie implantologii stomatologicznej na Uniwersytecie we Frankfurcie, absolwent Studium Podyplomowego Kois Center w Seattle, jeden z pionierów leczenia implantoprotetycznego w Polsce oraz członek-założyciel Polskiej Akademii Stomatologii Estetycznej (PASE).