Udar mózgu. Pierwsza pomoc od lekarza stomatologa?
Zgodnie z zapisami ustawy o działalności leczniczej, lekarz powinien posiadać w gabinecie sprzęt niezbędny do udzielania pierwszej pomocy. Dlaczego zasady udzielania pierwszej pomocy muszą być bezwzględnie znane przez cały personel gabinetu stomatologicznego? Nie chodzi tylko o ratowanie życia pacjentowi, który podczas zabiegu dostaje np. ataku epilepsji lub ma wstrząs anafilaktyczny.
Gabinet stomatologiczny jest traktowany, bardzo słusznie, jako placówka medyczna. Dlatego lekarz może być poproszony o pomoc, gdy do jakiekolwiek niebezpiecznego zdarzenia dojdzie na przykład na ulicy, w sąsiedztwie gabinetu. Jedną z takich sytuacji może być udar mózgu.
Jak najszybsze udzielenie właściwej pomocy medycznej osobie z podejrzeniem udaru mózgu – to główny cel opracowania „Dobrych praktyk postępowania dyspozytorów medycznych i zespołów ratownictwa medycznego z pacjentem z podejrzeniem udaru mózgu”. Dokument przygotował zespół ekspertów w składzie prof. dr hab. n. med. Danuta Ryglewicz, prof. dr hab. n. med. Robert Jerzy Ładny oraz podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia Marek Tombarkiewicz.
Przydatną pomocą, która umożliwi szybkie rozpoczęcie skutecznej terapii, jest również „Algorytm postępowania dyspozytorów medycznych i zespołów ratownictwa medycznego w oparciu o dobre praktyki postępowania z pacjentem z podejrzeniem udaru mózgu”.
Stosowanie tych rekomendacji przez dyspozytorów medycznych i zespoły ratownictwa medycznego, pozwoli na skrócenie czasu, w jakim osoba z podejrzeniem udaru mózgu otrzyma właściwą pomoc medyczną na etapie przedszpitalnym oraz docelowo w wyspecjalizowanym ośrodku udarowym.
Przy postępowaniu z pacjentem z podejrzeniem udaru mózgu:
nie należy podawać leków obniżających ciśnienie tętnicze krwi bez konsultacji z lekarzem neurologiem z oddziału udarowego;
nie należy podawać insuliny celem obniżenia poziomu glikemii;
należy zapewnić skuteczne natlenienie i wentylację (rurka ustno-gardłowa, tlenoterapia przy hipoksemii SaO2 < 94% donosowa podaż tlenu 4-6 l/ min, w przypadku zaburzenia oddychania rozpoczęcie sztucznej wentylacji);
należy zapewnić dwa dostępy dożylne;
należy monitorować parametry życiowe
Materiały udostępnia Ministerstwo Zdrowia. Są to Dobre praktyki postępowania z pacjentem z podejrzeniem udaru mózgu oraz algorytm postępowania. Zachęcamy do pobrania i lektury.
Fot. Wikimedia
Udar mózgu niedokrwienny – rozległy zawał mózgu w obszarze tętnicy środkowej mózgu z masywnym obrzękiem półkuli i towarzyszącym przemieszczeniem struktur środkowych.
