Studenci stomatologii a zachowania rasistowskie
Brytyjscy studenci stomatologii „prawdopodobnie nie zgłoszą incydentów o charakterze rasistowskim” – tak wynika z przeprowadzonego w ostatnim czasie badania. Badanie, które analizuje dyskryminację w środowisku stomatologicznym ujawnia też, że przyszli lekarze dentyści „czują się zmuszeni stawiać na pierwszym miejscu interesy pacjentów”, pomimo pojawiających się z ich strony niestosownych komentarzy.
W badaniu, którego wyniki zostały opublikowane w dniu 21 czerwca w „Journal of Public Health Dentistry”, przeanalizowano postawy studentów stomatologii oraz ich postrzeganie, doświadczenia oraz reakcje na postawy rasistowskie na uczelni dentystycznej.
Niewłaściwe zachowania bez właściwej reakcji
Badanie naukowców z Queen Mary University of London oraz Newcastle University Faculty of Medical Sciences wykazało, że studenci stomatologii prawdopodobnie nie przywiązują wystarczającej wagi oraz nie nagłaśniają pojawiających się incydentów na tle rasistowskim. Prowadzi to do tego, że jawnie rasistowskie postawy i zachowania często pozostają bez właściwej reakcji.
W związku z tym, przy braku świadomości niemałej części studentów w tym zakresie, istnieje pilna potrzeba prowadzenia dalszych badań. Szkoły dentystyczne (w tym studenci i kadra) powinny wzmacniać pozycję studentów i pomóc w budowaniu atmosfery, która zapewnia integrację bez względu na płeć czy pochodzenie etniczne.
Za dużo muzułmanów w muzułmańskim kraju
Jeden z uczestników badania przytoczył historię, której był uczestnikiem. – W ubiegłym roku miałem pacjenta, z którym bardzo dobrze się dogadywałem. Był naprawdę miły, za każdym razem, gdy przychodził do gabinetu, przynosił czekoladę i drobne prezenty. A potem rozmawialiśmy o wakacjach i z jakiegoś powodu wspomniałem o Turcji, na co pacjent powiedział: „Oooo, nie lubię Turcji – jest tam zbyt wielu muzułmanów”. Ten komentarz był nie do przyjęcia, bo dlaczego miałoby się nie podobać miejsce, w którym jest wielu muzułmanów? Nie sądzę, by pacjent miał świadomość, że ja również jestem muzułmaninem, a ja po prostu nie wiedziałem, jak mu odpowiedzieć, tym bardziej że wcześniej tak dobrze się dogadywaliśmy. Dlatego po prostu „zamiotłem sprawę pod dywan” – wyznał uczestnik badania.
Inna uczestniczka badania powiedziała: – Doświadczam mikroagresji w takim sensie, że jako Azjatka nauczyłam się angielskiego. Tyle że język angielski to mój pierwszy język. Mówię po angielsku przez całe życie, ale słyszę „komplementy” takie jak: „Och, twój angielski jest taki dobry”. „Skąd jesteś? Dobrze, że przynajmniej mówisz doskonale po angielsku”.
Niezbędne jest budowanie atmosfery sprzyjającej integracji
W badaniu wzięło udział 25 osób, w tym 18 kobiet. Były to w większości osoby pochodzenia azjatyckiego (72%), a także rasy białej (8%), czarnej (4%) oraz mieszanej (4%). Pozostałe 12% uczestników podało „pochodzenie inne”. Uczestnikami byli studenci od pierwszego do piątego roku stomatologii w Londynie i Newcastle. Dobór badanych odzwierciedlał aktualny podział pod względem płci i grup etnicznych na uczelniach stomatologicznych w Wielkiej Brytanii.
Kilka podstawowych wniosków płynących z badania:
- Studenci bywają świadkami dyskryminacji ze względu na płeć czy rasę, ale „czują się zmuszeni” do stawiania interesów pacjentów na pierwszym miejscu.
- Nierzadko nie mają pewności, jak reagować na podszyte stereotypami lub jawnie rasistowskie postawy ze strony kadry na uczelni lub personelu kliniki.
- Zdaniem badanych zachowania określane jako „mikroagresja” są na porządku dziennym – są to subtelne, zamierzone lub niezamierzone komunikaty lub zachowania, które wyrażają uprzedzenia wobec marginalizowanej grupy.
- W przypadku tych bardziej subtelnych i ukrytych form rasizmu (niekiedy niezamierzonych i nieświadomych) studenci często kwestionują lub wątpią w swoje własne doświadczenia.
- Studenci uznają, że skumulowane skutki mikroagresji (także ze strony kadry) negatywnie wpływają na ich zdrowie psychiczne oraz naukę.
- Jeżeli uczestnicy zgłaszają przypadki zachowań rasistowskich, dotyczy to zwykle tylko jawnej dyskryminacji. Przypadki mikroagresji i posługiwanie się krzywdzącymi stereotypami najczęściej nie zostają napiętnowane.
W podsumowaniu wyników badania autorzy napisali: – Analiza doświadczeń, reakcji i odpowiedzi uczestników wykazała, że studenci prawdopodobnie nie przywiązują wystarczającej wagi do incydentów rasistowskich i nie zgłaszają ich. Skutkuje to tym, że takie postawy i zachowania mogą stawać się jeszcze bardziej powszechne. Uczelnie dentystyczne i pedagodzy odgrywają integralną rolę we wzmacnianiu pozycji studentów i budowaniu przestrzeni do pracy i nauki umożliwiającej rzeczywistą integrację, nie tylko poprzez swoje słowa, ale także poprzez swoje działania.
T.H.
