Przerost z krwawieniem dziąseł u pacjenta z niedoborem plazminogenu
Zapalenie przyzębia może mieć wiele przyczyn – najczęściej jest spowodowane przez bakterie bytujące w jamie ustnej, ale na jego rozwój wpływ może mieć m.in. nieprawidłowa higiena, choroba okluzyjna, choroby ogólnoustrojowe (w tym nowotwory, np. białaczka, cukrzyca, AIDS), wahania hormonalne, obniżona odporność organizmu, a także przyjmowanie niektórych leków.

Przyczyną zapalenia przyzębia może być także niedobór plazminogenu (nieaktywnego białka w surowicy krwi), który jest bardzo rzadką autosomalną chorobą recesywną. Charakteryzuje się ona m.in. przerostem dziąseł i destrukcją tkanek przyzębia, co może prowadzić do utraty zębów, pomimo podejmowanych prób leczenia.
Wyróżnia się dwa typy niedoboru plazminogenu. W typie I – hypoplazminogenemii – poziom oraz aktywność PLG są obniżone. Typ II, zwany dysplazminogenemią, charakteryzuje się tym, że poziom immunoreaktywnego PLG jest w normie, a specyficzna aktywność PLG na poziomie obniżonym. Objawami niedoboru plazminogenu typu I są nawrotowe błony rzekome na spojówkach oczu (w zdecydowanej większości przypadków), w obrębie jamie ustnej (u co trzeciego pacjenta), na śluzówkach górnych i dolnych dróg oddechowych, pochwy oraz – najrzadziej – przewodu pokarmowego.

Badanie wewnątrzustne ujawniło uogólnione ciężkie zapalenia przyzębia, owrzodzenia, obecność zmienionej chorobowo tkanki o barwie biało-żółtej, ruchomość zębów, krwawienia przy sondowaniu. Głębokość kieszonek dziąsłowych wynosiła od 8 do 10 mm. Obrazy RTG wykazały zanik kości wyrostka zębodołowego we wszystkich kwadrantach. Przeprowadzone badania dały prawidłowy wynik poza jednym wyjątkiem – niedoborem plazminogenu. By wykluczyć inne choroby, do badania histopatologicznego przesłano pobrany bioptat.
W dalszej kolejności przystąpiono do leczenia. Oczyszczenie w strefie naddziąsłowej i poddziąsłowej przeprowadzono w znieczuleniu miejscowym. Pacjentowi zalecono płukanie jamy ustnej 2 razy dziennie 0,2% diglukonianem chlorheksydyny przez 2 tygodnie, przekazano też zalecenia odnośnie higieny jamy ustnej. Po upływie 8 tygodni zauważono znaczne zmniejszenie głębokości kieszonek i ograniczenie krwawienia przy sondowaniu, ale przerost dziąseł nadal się utrzymywał.
Chirurgiczne wycięcie zmiany w poszczególnych kwadrantach wykonano metodą gingiwektomii oraz z zastosowaniem lasera diodowego. Niestety, po 3 miesiącach zaobserwowano nawrót zmiany. Pacjent został również skierowany do kliniki okulistycznej w celu leczenia zmian obejmujących spojówki.
Tytuł artykułu: Ligneous Periodontitis in a Patient with Type 1 Plasminogen Deficiency: A Case Report and Review of the Literature
Arun Sadasivan1, Roshni Ramesh2, Deepu George Mathew3
1 Department of Periodontics, Sree Mookambika Institute of Dental Sciences, Kulashekaram, Tamil Nadu, India
2 Department of Periodontics, Government Dental College, Thrissur, Kerala, India
3 Department of Oral and Maxillofacial Pathology, Annoor Dental College, Muvattupuzha, Kerala, India
Hindawi. Case Reports in Dentistry, Volume 2020, Article ID 5680535, 8 pages, https://doi.org/10.1155/2020/5680535
Artykuł dostępny jest: http://downloads.hindawi.com/journals/crid/2020/5680535.pdf
Materiał redakcyjny








