Precyzyjne elementy retencyjne w złożonych pracach protetycznych

Współczesna stomatologia oferuje szereg rozwiązań umożliwiających uzupełnienie braków zębowych, aby w jak najlepszy sposób zaspokoić potrzeby pacjentów. Jednym z najczęściej spotykanych wyzwań w praktyce klinicznej jest połączenie estetyki i funkcjonalności wykonywanych uzupełnień protetycznych. Obecność przeciwwskazań lub ograniczeń do wykonania protez stałych czy też rozwiązań implantoprotetycznych niejednokrotnie zmusza do zastosowania uzupełnień ruchomych.

Rozmieszczenie braków zębowych często uniemożliwia wykonanie ruchomej protezy akceptowalnej pod względem estetycznym, co wynika z usytuowania elementów retencyjnych w postaci klamer protetycznych. Doskonałym rozwiązaniem są wówczas prace z wykorzystaniem precyzyjnych elementów retencyjnych, znacznie poprawiające efekt estetyczny uzupełnienia, dzięki eliminacji nieestetycznych klamer. Dostarczana przez producentów szeroka gama systemów retencyjnych zapewnia zadowalającą retencję, stabilizację i podparcie uzupełnień protetycznych, co pozwala na ich dobór w zależności od liczby, jakości i rozmieszczenia zębów filarowych oraz warunków podłoża protetycznego. (…)

Przypadek 1

Pacjentka, lat 68, zgłosiła się z powodu dolegliwości bólowych ze strony zęba 17 będącego filarem trójczłonowego mostu wspartego na zębach 17 i 15. Zdjęcie ortopantomograficzne uwidoczniło pionowe i poziome ubytki kości wyrostków zębodołowych. W badaniu klinicznym stwierdzono ruchomość mostu 15 × 17, obecne pojedyncze, nieszczelne korony protetyczne licowane porcelaną, osadzone na zębach filarowych 14, 13, 12, 11, 21, 22, 23, 24 oraz współtowarzyszący stan zapalny dziąseł i tkanek przyzębia, z kieszeniami przyzębnymi o głębokości do 6 mm.

Po zdjęciu wszystkich użytkowanych koron protetycznych zadecydowano o usunięciu zębów 17 (z powodu braku możliwości leczenia zachowawczo-protetycznego), 15 (III stopień rozchwiania wg Halla) oraz zębów 26 i 27 (obecność furkacji III stopnia wg Hampa). Z uwagi na stan zapalny tkanek przyzębia zaplanowano również wykonanie kiretażu zamkniętego i zabiegu root planingu korzeni zębów. Dodatkowo zęby 11 i 23 wymagały ponownego leczenia endodontycznego i wykonania w nich wkładów koronowo-korzeniowych z materiału kompozytowego wzmocnionego włóknem szklanym (FibreKor™ Post, Pentron, USA). Wszystkie pozostawione w szczęce zęby zdecydowano odbudować koronami metalowo-ceramicznymi, a braki zębów bocznych uzupełnić ruchomą protezą częściową. Zęby pozostające w jamie ustnej zabezpieczono koronami tymczasowymi wykonanymi z materiału Structur 2 SC (DMG, Niemcy).

Wstępną analizę podłoża protetycznego pod kątem możliwości zastosowania różnych wariantów rehabilitacji protetycznej pacjentki przeprowadzono na modelach anatomicznych uzyskanych z wycisków szczęki i żuchwy. Na podstawie analizy przebiegu girlandy dziąsłowej skorelowanej z linią uśmiechu, wielkością i kształtem koron protetycznych oraz z obecnością kieszeni przyzębnych zaproponowano pacjentce wydłużenie koron klinicznych na zębach od 13 do 21 oraz 25. Pacjentka zaakceptowała przedstawiony plan rehabilitacji protetycznej, który polegał na wykonaniu czterech zespolonych koron metalowo-ceramicznych na zębach 12, 11, 21, 22, pojedynczej korony na zębie 23, koron zespolonych z zasuwami i interlockami na zębach 14–13 i 24–25 oraz bezklamrowej protezy szkieletowej, uzupełniającej braki zębów w bocznych odcinkach łuku zębowego. (…)

To fragment artykułu „Wykorzystanie precyzyjnych elementów retencyjnych w złożonych pracach protetycznych ze szczególnym uwzględnieniem wymagań estetycznych pacjentów” autorstwa dr n. med. Ewy Chomik, który opublikowany został w nowym numerze czasopisma e-Dentico. Przejdź do sklepu Dentonet.pl i dowiedz się więcej.

Na zdjęciu u góry artykułu zaprezentowano obraz podbudowy metalowej osadzonej na modelu. Widoczne elementy precyzyjne w postaci zasuw oraz przestrzeń dla interlock-ów.