Poważne zaniedbania w kontroli zakażeń w gabinecie – pacjenci zagrożeni HIV i WZW
Jak informuje serwis DrBicuspid.com, w jednej z praktyk stomatologicznych w Filadelfii (USA) wykryto poważne nieprawidłowości w zakresie kontroli zakażeń, które mogły narazić pacjentów na kontakt z patogenami przenoszonymi przez krew, w tym z wirusem HIV oraz wirusami zapalenia wątroby typu B i C. Sprawa została ujawniona w trakcie kontroli sanitarnej, która wykazała istotne uchybienia w procedurach sterylizacji i dezynfekcji narzędzi. Po jej zakończeniu rozpoczęto procedurę informowania pacjentów oraz dalsze postępowanie wyjaśniające.
Według dostępnych informacji, ujawnione nieprawidłowości dotyczyły przede wszystkim procesu dekontaminacji oraz sterylizacji instrumentarium stomatologicznego. W praktyce oznacza to, że narzędzia wielorazowego użytku mogły nie być poddawane pełnemu cyklowi sterylizacji w autoklawie lub mogły być niewłaściwie przygotowywane przed procesem sterylizacji. Takie uchybienia stanowią istotne naruszenie standardów aseptyki i antyseptyki obowiązujących w stomatologii.
Nieprawidłowe przeprowadzanie sterylizacji może skutkować utrzymaniem materiału biologicznego na powierzchni narzędzi, co w konsekwencji zwiększa ryzyko transmisji drobnoustrojów między pacjentami.
Ryzyko ekspozycji na patogeny krwiopochodne
W przypadku naruszenia procedur kontroli zakażeń w środowisku medycznym istnieje ryzyko kontaktu z patogenami przenoszonymi przez krew. Do najważniejszych należą wirus HIV, wirus zapalenia wątroby typu B (HBV) oraz wirus zapalenia wątroby typu C (HCV). Do potencjalnej transmisji może dojść w sytuacji użycia niedostatecznie wysterylizowanych narzędzi, które miały kontakt z krwią lub płynami ustrojowymi pacjenta. W takich przypadkach ryzyko zakażenia zależy od rodzaju ekspozycji, obecności materiału zakaźnego oraz czasu, jaki upłynął od potencjalnego kontaktu.
Postępowanie wobec pacjentów i działania epidemiologiczne
W odpowiedzi na wykryte nieprawidłowości w gabinecie rozpoczęto procedury identyfikacji pacjentów, którzy mogli być narażeni na kontakt z patogenami. Osoby objęte ryzykiem zostały poinformowane o sytuacji oraz otrzymały zalecenie wykonania badań serologicznych w kierunku HIV, HBsAg oraz anty-HCV.
W uzasadnionych przypadkach możliwe jest również wdrożenie profilaktyki poekspozycyjnej (post-exposure prophylaxis, PEP), szczególnie w odniesieniu do HIV, jeżeli potencjalne narażenie zostało wykryte w odpowiednio krótkim czasie (do 72 godzin po ekspozycji).
Opisany przypadek podkreśla kluczowe znaczenie rygorystycznego przestrzegania procedur kontroli zakażeń w praktyce dentystycznej. Nawet pojedyncze uchybienia w zakresie sterylizacji i dezynfekcji mogą prowadzić do sytuacji wymagających szeroko zakrojonych działań epidemiologicznych oraz monitorowania pacjentów pod kątem potencjalnych zakażeń wirusowych.
Źródło: https://www.drbicuspid.com/
