Pianka zatamuje krwotok wewnętrzny

W 2010 roku DARPA (Defense Advanced Research Projects Agency) rozpoczęła program Wound Stasis System, którego celem jest znalezienie sposobu na tamowanie krwotoków wewnętrznych na polu bitwy.

Wielu żołnierzy umiera z powodu ran, które same w sobie nie są śmiertelne, jednak niemożność zatamowania krwotoku w warunkach polowych oznacza dla nich wyrok śmierci.

Żołnierz z krwotokiem wewnętrznym, niemożliwym do zatamowania na miejscu, powinien w ciągu godziny trafić do szpitala polowego. Często jednak transport rannego odbywa się na tyle późno, że nie można go już uratować.

Firma Arsenal Medical, która bierze udział w programie Wound Statis System, opracowała specjalną piankę, która może co najmniej przez godzinę powstrzymywać krwawienie w jamie brzusznej. Piankę może podać lekarz na polu bitwy i jest ona łatwa do usunięcia w szpitalu.

Podczas Annual Meeting of the American Association for the Surgery of Trauma twórcy pianki zaprezentowali wyniki przedklinicznych testów na zwierzętach.

Wynika z nich, że produkt był w stanie przez trzy godziny powstrzymać poważne krwawienie spowodowane modelową śmiertelną raną wątroby. Testy wykazały, że pianka zmniejsza krwawienie aż 6-krotnie, a w trzy godziny po zranieniu przeżywalność wynosi 72%, w porównaniu z 8-procentową przeżywalnością grupy kontrolnej.

Z badań U.S Army Institute of Surgical Research wynika, że krwotok wewnętrzny to główna przyczyna śmierci z powodu obrażeń, które potencjalnie są uleczalne. […] Jeśli testy potwierdzą przydatność pianki, to może ona znaleźć zastosowanie nawet w 50% potencjalnie uleczalnych zranień na polu bitwy – powiedział Brian Holloway, menedżer odpowiedzialny w DARPA za Wound Stasis System.

Ratująca życie pianka to polimer poliuretanowy, który tworzy się w ciele pacjenta z dwóch płynnych faz – polihydroksylowej i izocyjaninowej. Gdy obie fazy się łączą, dochodzi do 30-krotnego zwiększenia ich objętości, a oba płyny zmieniają się w ciało stałe, zdolne do zatamowania krwotoku. Pianka rozszerza się nawet przez zakrzepniętą i wylewającą się krew, pokonując znaczne siły hydrostatyczne krwotoku.

Podczas testów chirurg był w stanie usunąć piankę w czasie którszym niż minuta. Usuwanie odbywa się bez pomocy narzędzi, pianka odchodzi w jednym kawałku.

Nieliczne fragmenty mogą pozostać w jamie brzusznej, a do samej pianki przyczepia się niewiele tkanek. Zastosowanie pianki wymaga nietkniętych powłok brzusznych.

Arsenal Medical otrzymała od DARPA grant w wysokości 15,5 miliona dolarów. Pieniądze zostaną przeznaczone na dalszy rozwój pianki oraz na koszty związane z dopuszczeniem jej do użycia.

źródło i fot.: KopalniaWiedzy.pl