Periodontitis czynnikiem rozwoju łysienia plackowatego?

Pacjenci z zapaleniem przyzębia mogą być w znacznie większym stopniu zagrożeni rozwojem łysienia plackowatego (alopecia areata, AA), choroby autoimmunologicznej charakteryzującej się utratą włosów. Taki wniosek płynie z badania opublikowanego w czasopiśmie naukowym „Journal of the European Academy of Dermatology and Venereology”.

Autorzy badania reprezentujący Klinikę Otorynolaryngologii i Chirurgii Głowy i Szyi Narodowego Uniwersytetu Medycznego Jeonbuk (Korea Południowa) podali, że choć proces, w którym choroba dziąseł działa jako czynnik ryzyka AA nie został dokładnie zidentyfikowany, może być to spowodowane wspólną autoimmunologiczno-zapalną naturą obu schorzeń.

– To pierwsze ogólnokrajowe badanie kohortowe wykazało znacząco wyższe ryzyko łysienia plackowatego u pacjentów z zapaleniem przyzębia – napisali autorzy pracy z zespołu pod kierownictwem dr. Jonga-Seunga Kima z Jeonbuk National University Medical School w Korei Południowej.

W USA łysienie plackowate, przewlekła autoimmunologiczna choroba zapalna objawiająca się utratą włosów pod wpływem komórek T, dotyka 1 na 500–1000 osób. Jest to druga najczęstsza forma łysienia po łysieniu typu męskiego i żeńskiego. Łysienie plackowate występuje u osób wszystkich grup etnicznych i dotyka obu płci w zbliżonym stopniu.

Jakie są przyczyny rozwoju alopecia areata?

Przyjmuje się, że AA jest konsekwencją utraty tzw. przywileju immunologicznego mieszków włosowych i może być spowodowane wyzwalaczami środowiskowymi lub dysregulacją układu odpornościowego. Przeprowadzone w ostatnim czasie badania wskazują, że zapalenie przyzębia ma związek z autoimmunologicznymi chorobami zapalnymi skóry, w tym łuszczycą i toczniem rumieniowatym układowym. Dlatego autorzy badania podjęli próbę ustalenia, czy istnieje także związek między chorobą dziąseł a łysieniem.

Aby zbadać możliwy związek pomiędzy tymi dwoma schorzeniami, koreańscy naukowcy posłużyli się danymi z Narodowego Serwisu Ubezpieczeń Zdrowotnych obejmującymi 300 414 pacjentów. Z badania wykluczono osoby powyżej 60. roku życia oraz te, u których łysienie zdiagnozowano jeszcze przed rozpoznaniem choroby dziąseł. Do obliczenia współczynnika zachorowalności (na 10 000 osobolat) oraz nieskorygowanych i skorygowanych współczynników zagrożenia AA posłużono się modelem proporcjonalnych zagrożeń Coxa.

Zgodnie z dopasowaną zmienną, okresem rekrutacji i współczynnikiem dopasowania, znaczący wpływ choroby dziąseł został potwierdzony przez analizę wrażliwości. Przed dopasowaniem grupa składająca się z osób z zapalenia przyzębia liczyła 100 998 pacjentów, a grupa pacjentów wolnych od tej choroby obejmowała 199 416 osób. Po dopasowaniu w obu grupach była identyczna liczba uczestników – 68 703 osób. Jak zauważyli autorzy, po dopasowaniu częstość występowania łysienia plackowatego w grupie pacjentów z zapaleniem przyzębia wynosiła 24,19 i była znacznie wyższa niż w grupie kontrolnej – 17,64.

Wspólne czynniki rozwoju obu schorzeń

Wykazano, że istotną rolę w relacji obu schorzeń może odgrywać odporność. Loci podatności genetycznej związane z autoimmunologią, w tym antygen DRB1 i interleukina-1, są wspólne dla periodontitis oraz łysienia plackowatego. Uważa się również, że brak utrzymania szlaku sygnałowego kinaz janusowych (JAK), który jest zaangażowany m.in. w procesy odpornościowe, jest istotnym czynnikiem rozwoju obu chorób. Dlatego, jak napisali autorzy badania, dysbioza jamy ustnej może stanowić immunologiczny czynnik wzmacniający, który inicjuje napędzany przez komórki T proces autoimmunologiczny łysienia plackowatego u osób podatnych na tę chorobę.

– Uzyskane wyniki wskazują na możliwy związek pomiędzy dwoma stanami immunologiczno-zapalnymi odległych miejsc narządowych (oś jama ustna–pęcherzyki włosowe), co może prowadzić do poszukiwania nowych metod leczenia łysienia plackowatego – napisali autorzy pracy pt. „Periodontitis and risk of alopecia areata: A nationwide population-based cohort study in Korea”.

- Leczenie podtrzymujące jest trudne, bo trwa przez całe życie pacjenta. Zapalenie przyzębia jest chorobą przewlekłą - mówi w rozmowie z Dentonetem dr hab. n. med. Anna Skurska. Rozmowę przeprowadziliśmy podczas jubileuszu 70-lecia Polskiego Związku Stomatologicznego.

T.H.

źródła: https://www.drbicuspid.com/index.aspx?sec=sup&sub=hyg&pag=dis&ItemID=332566

https://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/jdv.18758