Pacjent z odruchem wymiotnym – jak pomóc może dentysta?
Odruch wymiotny u pacjenta stomatologicznego może wystąpić np. podczas pobierania wycisku tradycyjną metodą, przymiarki nowych protez, wykonywania obrazów CBCT, po przyjęciu leków lub po prostu w trakcie przedłużającego się zabiegu. Jak lekarz stomatolog może przeciwdziałać pojawieniu się u pacjenta tej fizjologicznej reakcji?
Jak podaje amerykański portal Drbicuspid.com, podczas leczenia kanałowego, po prawidłowym założeniu koferdamu, znaczna część potencjalnych bodźców mogących wywołać odruch wymiotny zostaje wyeliminowana, co poprawia komfort pacjenta. Jednak gdy to nie wystarczy, dobrze sprawdza się doustny środek znieczulający – np. preparat zawierający benzoakinę 20%.
W przypadku wykonywania tomografii wolumetrycznej można stosować obrazy zewnątrzustne, w tym zewnątrzustne zdjęcia skrzydłowo-zgryzowe lub zewnątrzustne zdjęcia tylno-przednie. W przypadku obrazowania CBCT można też zastosować metodę rozproszenia uwagi, np. poprosić pacjenta o uniesienie lewej nogi, co – jak podaje amerykański serwis – może być zaskakująco skuteczne.
Spokojne oddychanie, rozmowa, akupresura lub techniki desensytyzujące
Inne źródła donoszą, że w zapobieganiu odruchowi wymiotnemu pomocne bywa zachęcanie pacjenta do oddychania przez nos przy otwartych ustach, jak również zachęta do miarowego, głębokiego oddychania podczas trwania całego zabiegu. U części pacjentów skuteczne może okazać się odwrócenie uwagi pacjenta od leczenia – skierowanie rozmowy na niezwiązane ze stomatologią tematy, przy czym – siłą rzeczy – ciężar takiej rozmowy musi się na siebie wziąć lekarz.
W przypadku nasilonego odruchu można zrezygnować z niektórych narzędzi (np. koferdamu) na rzecz alternatywnych metod izolacji, takich jak wałeczki stomatologiczne czy ssaki. W wyjątkowych przypadkach możliwe jest zastosowanie leków, które ograniczają odruch wymiotny (np. preparatów na bazie atropiny).
W przypadku odruchu wywołanego przez uzupełnienia protetyczne zastosowanie znajdują protezy ćwiczebne, o ograniczonym zasięgu lub także techniki desensytyzujące (np. ssanie guzika). W celu przeciwdziałania odruchowi wymiotnemu stosowane mogą być także takie techniki jak hipnoza, akupresura, ćwiczenia relaksacyjne oraz wsparcie psychologiczne.
Źródła: https://drbicuspid.com/
https://podyplomie.pl/
https://www.praktycznastomatologia.pl/
