Osteopatia czaszkowo-żuchwowa
Osteopatia czaszkowo-żuchwowa to nienowotworowa, profiferacyjna choroba kości atakująca żuchwę oraz puszkę bębenkową, niekiedy może dotyczyć innych kości czaszki lub kości długich.
Choroba zdarzająca się niezwykle rzadko. Cierpi na nią jedynie kilka ras psów m.in. Cairn Terrier, Scottish Terrier oraz West Highland White Terrier, opisane są również pojedyncze przypadki u innych ras. Zwykle objawy zostają zauważone między 4 a 7 miesiącem życia psa, należą do nich problemy z pobieraniem pokarmu, ból i obrzęk okolicy żuchwy, brak możliwości szerokiego otwarcia jamy ustnej oraz kilkudniowe epizody gorączki.
Na szczęście choroba nie jest śmiertelna i zwykle dochodzi do jej samoistnego ograniczenia lub całkowitego ustąpienia, po zakończeniu okresu wzrostu (u psich pacjentów około 12 miesiąca życia). Niestety w bardzo zaawansowanych przypadkach zwierzęta muszą zostać poddane eutanazji z powodu silnego bólu, braku możliwości otwarcia jamy ustnej czy ucisku kości czaszki na struktury mózgu. W przypadkach o lżejszym przebiegu leki przeciwbólowe pozwalają zminimalizować odczuwanie dotkliwych objawów bólu i dyskomfortu, do czasu zakończenia wzrostu kośćca. Leczenie polega jedynie na łagodzeniu objawów.
Celem postawienia diagnozy należy wykonać zdjęcie czaszki, zmiany w radiogramach obejmują zwykle żuchwę i puszkę bębęnkową, występują obustronnie i symetrycznie. W diagnostyce tej choroby, w przypadku wątpliwości pomocny może być test genetyczny, wykonywany z próbki krwi lub wymazu z błony śluzowej policzka.
Na zdjęciu 4 miesięczny Fredzio West Highland White Terrier, który spośród predysponowanych ras jest w Polsce najbardziej popularny. W jego przypadku leczenie objawowe pozwala na chwilę obecna zapewnić mu komfort. Trzymajcie za niego kciuki!
Alicja Gajosz
W przeciwieństwie do wielu z Was Lekarzy Dentystów moimi pacjentami nie są ludzie. Ukończyłam kierunek Weterynaria w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, z tytułem lekarza weterynarii. Zajmuję się szeroko pojętą stomatologią weterynaryjną oraz chirurgią twarzowo-szczękową. Najczęściej do mojego gabinetu trafiają psy i koty, ale zdarzają się również bardziej nietypowi pacjenci. Miałam np. okazję uczestniczyć w leczeniu kanałowym złamanego kła u niedźwiedzia czy usuwać złamany ząb u skunksa. Mam nadzieję, że pokażę Wam kawałek mojej pracy, która jest moją ogromną pasją, ale często również trudnym wyzwaniem.
