Obturacyjny bezdech senny a obniżona gęstość kości i stomatologia
Obturacyjny bezdech senny (OBS) to często występujące schorzenie, które nie tylko utrudnia codzienne funkcjonowanie, ale może stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia, a nawet życia. Z badań przeprowadzonych na Uniwersytecie w Buffalo (USA) wynika, że występowanie OBS ma związek z obniżoną gęstością mineralną kości u osób dorosłych.

Odkrycie to ma kluczowe znaczenie dla osób zmagających się z bezdechem sennym, ponieważ niska gęstość mineralna kości (ang. bone mineral density) jest wskaźnikiem osteoporozy – stanu, w którym tkanki kostne ulegają osłabieniu i stają się podatne na złamania.
Jak przekonuje współautorka badania, dr Thikriat Al-Jewair, profesor ortodoncji w School of Dental Medicine University at Buffalo, oprócz większego ryzyka złamań, niska gęstość mineralna kości wpływa na zdrowie jamy ustnej, powodując osłabienie zębów i możliwe awarie implantów dentystycznych.
Badanie z udziałem osób zdrowych i cierpiących na OBS
W badaniu opublikowanym w czasopiśmie naukowym „The Journal of Craniomandibular and Sleep Practice” naukowcy posłużyli się tomografią wiązki stożkowej (CBCT) do pomiaru gęstości kości w obrębie głowy i szyi 38 dorosłych uczestników, z których połowa cierpiała na OBS. Bez względu na wiek, płeć oraz masę ciała, u uczestników chorujących na obturacyjny bezdech senny występowała wyraźnie obniżona gęstość kości w porównaniu z osobami wolnymi od tego schorzenia.
W badaniu amerykańskich autorów podano, że OBS charakteryzuje się trudnościami w oddychaniu podczas snu, może powodować niedotlenienie, stany zapalne, stres oksydacyjny oraz spłycenie oddechu. Każdy z tych objawów może mieć przewlekły negatywny wpływ na metabolizm kości, a tym samym na gęstość kośćca.
OBS nie bez wpływu na leczenie ortodontyczne
– Chociaż związek pomiędzy obturacyjnym bezdechem sennym a niską gęstością mineralną kości nie został jeszcze w pełni oceniony, badanie to dostarcza nowych dowodów na występowanie tego związku, który może mieć kilka implikacji dla leczenia ortodontycznego. Jeśli u pacjenta zdiagnozowano OBS, może to mieć wpływ na planowanie leczenia i dalsze postępowanie. – powiedziała dr Al-Jewair.
– Obrazowanie CBCT stało się integralną częścią codziennej praktyki ortodontycznej i może być wykorzystywane jako narzędzie przesiewowe do wykrywania niskiej gęstości mineralnej kości. Lekarze ortodonci mogliby następnie informować swoich pacjentów o ich predyspozycji do obniżonej gęstości kości i zachęcać do dalszych konsultacji lekarskich, a także informować pacjentów o możliwych niekorzystnych wynikach, zwiększonym ryzyku oraz wpływie na czas leczenia – dodała profesor Uniwersytetu w Buffalo.
Mimo obiecujących wyników badania, prof. Thikriat Al-Jewair podkreśliła, że potrzebne jest przeprowadzenie dalszych obserwacji na większych próbach.
– W latach 70. leczenie ortodontyczne dorosłych pacjentów stanowiło około 30%. Obecnie w gabinetach prywatnych, które prowadzą leczenie poza refundacją, dominują pacjenci dorośli – mówi prof. dr hab. n. med. Beata Kawala, konsultant krajowy w dziedzinie ortodoncji. – Myślę, że ortodoncja jest wpisana w nasze życie i aparaty ortodontyczne widzimy u wszystkich – dodaje. Jak zmieniło się postrzeganie leczenia ortodontycznego przez pacjentów na przestrzeni lat? Zapraszamy do obejrzenia materiału filmowego.
T.H.
Przewiń, aby wideo odtworzyło się z dźwiękiem
Lazy loading aktywny – odtwarzanie rozpocznie się po pojawieniu się nagrania w kadrze





