Apel NRL: wydobyć polską stomatologię publiczną z niszy

21 listopada br. odbyło się otwarte posiedzenie komisji stomatologicznej NRL. W trakcie dyskusji omówiono najważniejsze aspekty prac NRL w tej kadencji oraz uchwalono apel „do władz publicznych, klasy politycznej i wszystkich, których może on dotyczyć, o wydobycie stomatologii polskiej z niszy, w jakiej pod względem zainteresowania władz publicznych się znalazła”.

Przykłady marginalizowania stomatologii były wielokrotnie zgłaszane przez samorząd lekarski. Zdaniem NRL, najbardziej niebezpieczne może okazać się zakorzenienie się mitu o samowystarczalności stomatologii jako dziedziny silnie skomercjalizowanej. – Z faktu, iż większość lekarzy dentystów zatrudnionych jest poza systemem świadczeń publicznych oraz faktycznego braku możliwości zagwarantowania pełnej gamy świadczeń jako gwarantowanych nie wynika w żadnej mierze brak konieczności troski instytucji państwa o kształcenie podyplomowe lekarzy dentystów oraz adekwatny do wyzwań poziom nakładów na publiczne leczenie stomatologiczne – podkreślono w komunikacie opublikowanym na stronie internetowej NRL.

Przypomniano, że lekarze dentyści mają takie same potrzeby w zakresie kształcenia podyplomowego i takie samo prawo do rozwoju zawodowego jak lekarze i wymaga to zarezerwowania porównywalnych nakładów publicznych. – Tymczasem jako 22-procentowa część społeczności lekarskiej stomatolodzy uzyskują zaledwie 3-procentowy udział w liczbie przyznawanych rezydentur. W tym kontekście projektowane zapisy nowelizujące ustawę o zawodach lekarza i lekarza dentysty, ułatwiające zatrudnianie specjalistów spoza Unii Europejskiej, zastosowane do lekarzy dentystów będą nosiły wyraźnie dyskryminujący polskich stomatologów charakter – dodano.

W apelu zwrócono się do ministra zdrowia o otwartość na wszelkie rozwiązania ułatwiające dostęp do procesu specjalizacji oraz zwiększenie nakładów na publiczną stomatologię. – Poziom nakładów na publiczną stomatologię, wynoszący 2% ogólnych nakładów NFZ na świadczenia zdrowotne, czyli porównywalny z nakładami na obsługę administracyjną Funduszu, jest trudny nawet do opatrzenia stosownym określeniem wobec wyzwań, jakimi są alarmujący stan uzębienia dzieci i młodzieży oraz nieprzystający do wizerunku rozwiniętego społeczeństwa europejskiego współczynnik osób bezzębnych – zaznaczono.

Według NRL, narosłe latami problemy próbuje się rozwiązać za pomocą półśrodków i wprowadzania kolejnych programów niepopartych rzetelną analizą ich wykonalności, bez konsultacji ze środowiskiem lekarzy dentystów i wbrew zgłaszanym przez to środowisko uwagom. – Przykładami są kosztowny projekt jednego dentobusu na województwo i próba zagwarantowania objęcia opieką stomatologiczną uczniów 25 tysięcy szkół przez 6,5 tysiąca gabinetów (ustawa z 12 kwietnia 2019r o opiece zdrowotnej nad uczniami). Brnięcie w nietrafione projekty naraża pacjentów na ciągły brak właściwej opieki – podsumowano.

Ja bym takiej umowy nie podpisał – takie stanowisko dotyczące szkolnych gabinetów stomatologicznych przedstawia Dariusz Paluszek, wiceprezes Warszawskiej Rady Lekarskiej, przewodniczący tamtejszej Komisji Stomatologicznej oraz członek Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej.

Oprac. Aleksandra Filipiak-Graczykowska na podst. https://nil.org.pl/

Fot. Archiwum