Niska masa kostna a choroba przyzębia u osób w średnim wieku
Zgodnie z wynikami badania, które zostały opublikowane w czasopiśmie naukowym „International Journal of Environmental Research and Public Health”, niska masa kostna u dorosłych osób w średnim wieku może być związana z występowaniem choroby przyzębia.
Do takich wniosków doszli badacze ze Szkoły Higieny Jamy Ustnej Uniwersytetu Medycznego w Tajpej na Tajwanie. Na podstawie uzyskanych wyników ustalili, że około 40% pacjentów w średnim wieku z osteoporozą oraz 33% pacjentów z osteopenią jest zagrożonych rozwojem chorób przyzębia. – Wykazaliśmy, że obniżona masa kostna zwiększa ryzyko choroby przyzębia u młodych dorosłych – podali naukowcy z grupy kierowanej przez dr Hsin-Hua Chou ze Szkoły Higieny Jamy Ustnej w Tajpej.
Osteopenia i osteoporoza
Osteopenia to stan związany z obniżeniem o 1–2,5 raza gęstości mineralnej kości, uznawany często za wczesne stadium osteoporozy. Osteopenia pojawia się, gdy masa kostna zmniejsza się, a zarazem organizm nie wytwarza wystarczającej ilości kości. Osteoporoza występuje głównie u osób starszych, częściej u kobiet.
Prowadzone badania wykazały, że ciężka postać osteoporozy znacząco zmniejsza gęstość mineralną kości szczęk i może mieć związek z utratą tkanki łącznej występującą w chorobach przyzębia. Utrata kości wyrostka zębodołowego jest istotnym wskaźnikiem choroby przyzębia, co sugeruje, że zaawansowana osteoporoza może być czynnikiem zaostrzającym chorobę dziąseł.
Ponieważ częstość występowania zapalenia przyzębia rośnie wraz z wiekiem (już u pacjentów po 30. roku życia), autorzy z Tajpej zbadali związek pomiędzy chorobą dziąseł a osteoporozą u dorosłych w wieku średnim. Ocenili dokumentację medyczną 7300 dorosłych w wieku 40–44 lata, uczestników badania przesiewowego w kierunku chorób przyzębia, prowadzonego na Tajwanie w latach 2003–2008.
Autorzy pracy pt. „The Association between Bone Mineral Density and Periodontal Disease in Middle-Aged Adults” mierzyli zaawansowanie osteopenii i osteoporozy za pomocą USG gęstości mineralnej kości. Zebrane dane posłużyły im do określenia wpływu niskiej masy kostnej na ryzyko chorób przyzębia. Wykazali, że 31% badanych miało kieszonki dziąsłowe o głębokości ponad 3 mm, co oznaczało chorobę dziąseł. Według autorów 36% uczestników miało osteopenię, a 2% osteoporozę.
Badanie miało jednak pewne ograniczenia. Przykładowo jednym z przyjętych parametrów było badanie głębokości kieszonek przyzębnych jako zmienna zależna do ciężkości choroby przyzębia. Jednak, jak podali sami autorzy, wyniki sondowania PD prawdopodobnie nie dają miarodajnych informacji na temat historii choroby przyzębia. Ponadto nie jest jasne, czy osteoporoza powoduje chorobę przyzębia, czy też jest ona przyczyną choroby kości – aby to ustalić, potrzeba kolejnych badań.
– Niezależnie od tego uzyskany przez nas wynik może posłużyć jako ostrzeżenie, które podniesie społeczną świadomość na temat osteoporozy oraz chorób przyzębia u młodych dorosłych – napisali badacze z zespołu dr Chou.
– Nie każdy pacjent, który na początku wydaje się pacjentem, którego kwalifikować będziemy do chirurgii, tej chirurgii po leczeniu wstępnym potrzebuje – mówi o zaletach dobrze przeprowadzonego niechirurgicznego leczenia przyzębia periodontolog, dr hab. n. med. Ewa Dolińska. Podkreśla, że takowe leczenie to wstęp do każdego innego leczenia periodontologicznego.
T.H.
Źródło: https://www.drbicuspid.com/index.aspx?sec=sup&sub=img&pag=dis&ItemID=328367
