Najstarsze dzieci z rodzeństwa mniej boją się dentysty

Naukowcy z Tel Aviv University School of Dental Medicine poddali ocenie wpływ środowiska rodzinnego na odczuwanie lęku przed leczeniem stomatologicznym u dzieci i młodzieży. Na potrzeby badania przeprowadzono wywiad łącznie u 100 nastolatków w wieku od 13 do 18 lat. Z kolei ich rodzice dostarczyli informacji na temat danych demograficznych rodziny oraz własnych doświadczeń związanych z leczeniem u dentysty.

W swoim badaniu naukowcy z Izraela posłużyli się skalą lęku dentystycznego (ang. Dental Anxiety Scale; DAS), w której można było uzyskać łączną wartość od 4 (brak strachu) do 20 (skrajny strach). W grupie 100 badanych tylko 6% uczestników było jedynakami, a 42% nastolatków było najstarszymi z rodzeństwa. Z badania wyłączono osoby, które miały usunięty jeden ząb stały, więcej niż pięć uzupełnień protetycznych, a także były wcześniej leczone endodontycznie i ortodontycznie lub poddane pilnej interwencji stomatologicznej.

Dzieci odczuwały większy lęk, gdy był z nimi ojciec

Wyniki badania dowodzą, że lęk przed dentystą u dzieci i młodzieży kształtował się średnio na poziomie DAS 9,83 ± 2,05, przy braku istotnych różnic między obu płciami. Uderzające było to, że poziom lęku przed dentystą u matek był wyraźnie wyższy, niż w przypadku ojców. Naukowcy z Izraela odkryli też powiązania między lękiem przed dentystą rodziców i ich dzieci, ale także między samymi rodzicami.

Nie było zaskoczeniem, że negatywne doświadczenia rodziców i ich napięcie związane z wizytą dzieci u dentysty miały wpływ na strach dzieci przed leczeniem stomatologicznym. Godne uwagi jest to, że dzieci odczuwały większy niepokój podczas wizyty u dentysty, gdy towarzyszył im ojciec, a mniejszy w towarzystwie matki. Gdy dziecko nie było jedynakiem, znacznie mniejszy niepokój w gabinecie wykazywały najstarsze dzieci w porównaniu z resztą rodzeństwa. Ponadto nasilenie niepokoju było większe, jeśli ostatnia wizyta młodego pacjenta u dentysty miała miejsce przynajmniej rok wcześniej.

Większa niezależność idzie w parze z mniejszymi obawami

Autorzy pracy odwołali się do wcześniejszych badań, które wiązały pewne wzorce więzi dzieci ze strachem przed dentystą. Kwestia ta nie była podjęta w badaniu naukowców z Tel Awiwu, stwierdzono jednak, że młodzi pacjenci, którzy przejawiali bardziej niezależne zachowania, byli nie tylko mniej niespokojni, ale także czuli się pewniej w relacji z towarzyszącym im rodzicem.

Badanie pt. „Wpływ środowiska rodzinnego na lęk przed leczeniem stomatologicznym u młodzieży – badanie przekrojowe” (The Influence of Family Milieu on Dental Anxiety in Adolescents – A Cross-Sectional Study) zostało opublikowane w czasopiśmie naukowym „Journal of Clinical Medicine”.

– 90% urazów zębów u dzieci może być zabezpieczonych w każdym gabinecie. Jeśli są to przypadki poważniejsze, np. złamania korzenia albo wtłoczenia, pacjent powinien zostać skierowany do ośrodka specjalistycznego. Niestety, my w tej chwili nie posiadamy ośrodków specjalistycznych ani procedur specjalistycznych. Leczenie skomplikowanego urazu to jest zupełnie co innego niż procedura leczenia endodontycznego, które jest w wykazie świadczeń – mówi o świadczeniach z zakresu stomatologii dziecięcej prof. dr hab. n. med. Dorota Olczak-Kowalczyk, konsultant krajowy w tej dziedzinie.

T.H.

źródło: https://www.zm-online.de/news/detail/erstgeborene-haben-weniger-angst-vorm-zahnarzt

https://www.mdpi.com/2077-0383/12/6/2174