Młodzieńcze gąbczaste zapalenie dziąseł u 7-latka

W portalu stomatologicznym Drbicuspid.com opisano przypadek siedmioletniego chłopca, który zgłosił się wraz z rodzicami do lekarza stomatologa z powodu obecności na dziąśle zmiany określonej jako „czerwony plaster”, umiejscowionej w sąsiedztwie zębów siecznych szczęki. Na postawie badania histopatologicznego ustalono, że u pacjenta występowało młodzieńcze gąbczaste zapalenie dziąseł.

Ani młody pacjent, ani jego rodzice nie byli w stanie określić, jak długo w jamie ustnej obecna była zaobserwowana zmiana. Chłopiec nie zgłaszał żadnych dolegliwości bólowych, niepokoju nie budziła także jego historia medyczna. W badaniu zewnątrzustnym nie wykazano niczego, co odbiegałoby do normy. W badaniu wewnątrzustnym potwierdzono dobrą higienę jamy ustnej oraz niewielką, wyraźnie odgraniczoną plamę rumieniowo-obrzękową – była ona zlokalizowana wzdłuż dziąsła brzeżnego przedniej części szczęki.

Diagnoza na podstawie badania histopatologicznego

Przy użyciu lasera diodowego stomatolog wykonał biopsję, której wyniki były dostępne kilka tygodni później. – Badanie histologiczne próbki tkanki miękkiej ujawnia brodawkowatą proliferację obrzękłego nabłonka płaskonabłonkowego. Nabłonek ten wykazuje wyraźną egzocytozę neutrofili z rozszerzonymi przestrzeniami naczyniowymi wyściełanymi śródbłonkiem w warstwie brodawkowatej tkanki łącznej. W nabłonku wykazano obecność artefaktów związanych z przeprowadzoną elektrodesykacją. Obecnych było też wiele neutrofili – podano w opisie.

Młodzieńcze gąbczaste zapalenie dziąseł – co trzeba wiedzieć?

Zlokalizowane młodzieńcze gąbczaste zapalenie dziąseł (ang. localized juvenile spongiotic gingivitis) to niespecyficzna mikroskopowa diagnoza stanu zapalnego, który może być ostry, podostry lub przewlekły. Stan ten, występujący najczęściej w okresie dojrzewania, charakteryzuje się gąbczastością nabłonka (obrzęk międzykomórkowy w warstwie kolczystej nabłonka) oraz naciekiem komórek zapalnych. Dziąsła są zaczerwienione, ale dziąsła brzeżne nie muszą być objęte stanem chorobowym. Pojawiające się zmiany są bezbolesne i tylko w przypadku niektórych z nich dochodzi do krwawienia w trakcie wykonywania zabiegów higieny jamy ustnej. Juvenile spongiotic gingivitis zostało opisane po raz pierwszy przez Darlinga i wsp. w 2007 roku.

W diagnostyce różnicowej należy wziąć pod uwagę przede wszystkim stany zapalne dziąseł w wieku dojrzewania (ang. puberty gingivitis). Jeżeli chodzi o leczenie juvenile spongiotic gingival, nie ma wciąż określonych wytycznych. Większość przypadków ustępuje samoistnie po pewnym czasie, różnym u poszczególnych pacjentów.

Wiek poniżej 1. roku życia, wady twarzoczaszki utrudniające intubację i niektóre choroby ogólne – to główne przeciwwskazania do stosowania znieczulenia ogólnego w warunkach ambulatoryjnych u dzieci, o których mówi lek. dent. Maja Lipiec, pracownik Zakładu Stomatologii Dziecięcej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

T.H.

Źródło: https://my.drbicuspid.com