Fluoryzacja wody zmniejsza nierówności zdrowotne

Badania australijskich naukowców wskazują, że fluoryzacja wody pitnej nie tylko skutecznie ogranicza próchnicę u dzieci, ale także przyczynia się do zmniejszania nierówności zdrowotnych. Największe korzyści obserwuje się wśród dzieci pochodzących z rodzin o niższym statusie społeczno-ekonomicznym.

Fluoryzacja wody od lat uznawana jest za jedną z najskuteczniejszych populacyjnych metod zapobiegania próchnicy. Badanie przeprowadzone przez naukowców z University of Queensland, Institute of Science Tokyo oraz University of Adelaide dostarcza jednak nowych dowodów na jej dodatkową wartość – redukcję nierówności społecznych w zdrowiu jamy ustnej dzieci.

Zespół badawczy przeanalizował dane dotyczące ekspozycji australijskich dzieci na fluorowaną wodę pitną, zestawiając je z informacjami demograficznymi, społecznymi oraz geograficznymi, takimi jak status społeczno-ekonomiczny rodziny, sytuacja rodziców czy miejsce zamieszkania.

– To pierwsze wysokiej jakości badanie naukowe pokazujące, że fluoryzacja wody jako strategia zdrowia publicznego przyczynia się do ograniczania nierówności społeczno-ekonomicznych w zdrowiu jamy ustnej dzieci – podkreśla cytowany w komunikacie prof. Loc Do z School of Dentistry na University of Queensland.

– Stwierdziliśmy, że choć fluoryzacja wody pomaga zapobiegać próchnicy u wszystkich dzieci, jej korzyści są szczególnie widoczne w populacjach najbardziej narażonych na problemy zdrowotne – dodaje.

Analiza danych ponad 17,5 tys. dzieci

Badacze wykorzystali dane dotyczące zdrowia jamy ustnej 17 500 dzieci w wieku od 5 do 14 lat, zgromadzone w ramach National Child Oral Health Study (NCOHS) prowadzonego w latach 2012-2014.

– Próchnica należy do najczęściej występujących chorób na świecie i dotyka ponad 2,5 mld ludzi. Dysponujemy licznymi dowodami naukowymi potwierdzającymi skuteczność fluoryzacji wody w zapobieganiu ubytkom próchnicowym. Znacznie mniej wiadomo jednak o jej wpływie na nierówności zdrowotne – i właśnie to chcieliśmy zbadać – powiedział prof. Do.

Naukowcy porównali dzieci, które przez całe życie korzystały z fluorowanej wody, z tymi, które nie miały do niej dostępu. Następnie, wykorzystując specjalnie opracowany algorytm, przeanalizowali wyniki w odniesieniu do 47 różnych czynników demograficznych, społeczno-ekonomicznych i rodzinnych.

Największe korzyści w grupach najbardziej narażonych

Jak wyjaśnia dr Yusuke Matsuyama z Institute of Science Tokyo, dzieci, które przez całe życie miały dostęp do fluorowanej wody, osiągały lepsze wyniki zdrowotne w zakresie uzębienia. Największe efekty obserwowano jednak wśród dzieci z rodzin znajdujących się w trudniejszej sytuacji społeczno-ekonomicznej.

– Dzieci w pełni eksponowane na fluor stanowiły 58,1% analizowanej grupy. Częściej pochodziły z gospodarstw domowych o wyższym statusie społeczno-ekonomicznym, mieszkały na obszarach o mniejszym poziomie deprywacji społecznej, cechowały się lepszym stanem zdrowia jamy ustnej i częściej posiadały prywatne ubezpieczenie stomatologiczne – mówi dr Matsuyama.

– Jednak analiza rzeczywistych korzyści płynących z fluoryzacji wykazała, że największe zyski zdrowotne odnosiły dzieci wychowujące się w rodzinach niepełnych, o niższych dochodach, z rodzicami pozostającymi bez pracy oraz mieszkające na obszarach dotkniętych problemami społeczno-ekonomicznymi – dodaje.

Zdaniem prof. Do wyniki te potwierdzają uniwersalny charakter fluoryzacji wody jako narzędzia zdrowia publicznego. – Korzyści są relatywnie większe w grupach o niższym statusie społeczno-ekonomicznym, ponieważ dzieci z tych środowisk częściej borykają się z gorszym stanem zdrowia jamy ustnej, wynikającym z wielu czynników, w tym ograniczonego dostępu do opieki stomatologicznej. Nasze wyniki pokazują, że fluoryzacja wody pomaga zmniejszać te różnice – podsumowuje.

Wyniki badania opublikowano na łamach „International Journal of Epidemiology”.

Źródła: https://news.uq.edu.au

https://academic.oup.com

Diagnostyka chorób ogólnych, przygotowanie dzieci do zabiegów stomatologicznych oraz wspólne działania w kierunku profilaktyki – to zdaniem prof. dr hab. n. med. Doroty Olczak-Kowalczyk – główne obszary współpracy lekarzy dentystów z lekarzami specjalistami pediatrii w zakresie opieki nad małymi pacjentami.  – Lekarz pediatra również powinien oceniać stan jamy ustnej i jeśli widzi jakiekolwiek nieprawidłowości – skierować dziecko do stomatologa – podkreśla konsultant krajowa ds. stomatologii dziecięcej i prezes Polskiego Towarzystwa Stomatologii Dziecięcej.