Czy bruksizm poprawia możliwości poznawcze człowieka?

Podobnie jak w przypadku żucia, występowanie bruksizmu można wiązać z poprawą funkcji poznawczych – to wniosek z komentarza, który został opublikowany 5 sierpnia w czasopiśmie „Journal of Oral Rehabilitation”. Autorzy tekstu, reprezentujący Wolny Uniwersytet w Amsterdamie (VUA), zastrzegają jednak, że aby potwierdzić postawioną tezę, należy przeprowadzić dalsze badania.

Badacze piszą, że zarówno żucie, jak i zgrzytanie zębami może – jako czynność wykonywana przez mięśnie szczęki i żuchwy – poprawiać funkcje poznawcze, dzięki lepszemu przepływowi krwi w mózgu.

– Ośmielamy się stwierdzić, że używanie szczęk w celu żucia i w związku z występującym bruksizmem wyostrza nie tylko zęby, ale również umysł – napisali autorzy z zespołu kierowanego przez prof. Franka Lobbezoo z Akademickiego Centrum Stomatologii VUA.

W czerwcu 2024 r. naukowcy z Amsterdamu przeprowadzili przegląd piśmiennictwa obejmujący 59 badań na zwierzętach i ludziach, w których mowa o korelacji między żuciem a funkcjami poznawczymi. Spośród nich w 53 badaniach potwierdzono występowanie tej zależności. W niektórych przypadkach sugerowano związek przyczynowy, ale tylko jeden artykuł dotyczył bruksizmu.

Większe możliwości kognitywne u osób bez problemów z żuciem

Badania wykazały, że do osłabienia funkcji poznawczych może prowadzić połączenie wielu różnorodnych czynników. Przeprowadzone w ostatnim czasie badania, w których oceniano wpływ upośledzonej zdolności żucia na występowanie zaburzeń poznawczych w ciągu dekady, potwierdziły, że iloraz szans był 1,3 razy wyższy w przypadku zaburzeń poznawczych u osób, które miały problem z przeżuwaniem pokarmów w porównaniu z tymi, u których funkcja żucia nie była osłabiona. Wniosek ten potwierdził, że ograniczenie sprawności żucia może przyczyniać się do negatywnego wpływu na pamięć oraz zdolności poznawcze. Dlatego, na zasadzie analogii, zgrzytanie zębami może mieć takie same konsekwencje.

Chociaż będzie to dużym wyzwaniem, zdaniem naukowców z Wolnego Uniwersytetu w Amsterdamie, należy przeprowadzić większą liczbę badań, które ocenią korelację pomiędzy zgrzytaniem zębami a zdolnościami poznawczymi.

– Ponieważ zarówno żucie, jak i bruksizm są zasadniczo czynnościami mięśni szczęki, to znaczy sposobami używania szczęk, które poprawiają mózgowy przepływ krwi, ostrożnie zakładamy, że skutki żucia można ekstrapolować na bruksizm – napisali autorzy komentarza pt. „Using your jaws sharpens your teeth… and mind!”

– Leczenie bruksizmu tylko za pomocą toksyny botulinowej to nie do końca dobre rozwiązanie, bo problem należy rozwiązać tam, gdzie jest jego przyczyna, a nie tylko objaw – mówi w rozmowie z Dentonetem dr n. med. Michał Paulo.

Źródła: https://www.drbicuspid.com/

https://onlinelibrary.wiley.com/