Bruksizm może prowadzić do uszkodzeń stawu skroniowo-żuchwowego

Określone kształty zębów oraz ich ustawienie w jamie ustnej mogą – przy występowaniu bruksizmu – predysponować do zaburzeń w funkcjonowaniu stawu skroniowo-żuchwowego (ssż). Tak wynika z badania austriackich naukowców, które zostało opublikowane  w czasopiśmie naukowym „Journal of Advanced Research”.

W badaniu, przeprowadzonym przez naukowców z Kliniki Stomatologii Uniwersytetu Medycznego w Wiedniu, wykorzystano modele komputerowe obszaru żucia, aby ocenić wpływ bruksizmu na staw skroniowo-żuchwowy.

Szacuje się, że 15% populacji doświadcza nocnego bruksizmu, przy czym problem ten jest szczególnie powszechny u osób młodszych. Przyjmuje się, że nierzadko ogromny nacisk, jaki jest wywierany na powierzchnie zębów i szczęki powoduje wiele problemów zdrowotnych, w tym bóle mięśni twarzoczaszki oraz bóle głowy.

Kształt i położenie zęba mają znaczenie

– Upośledzenie czynnościowe obszaru żucia może mieć niebagatelne konsekwencje – od obniżenia jakości życia po poważne problemy zdrowotne. Zwiększone obciążenie stawu skroniowo-żuchwowego jest często związane z zaburzeniami skroniowo-żuchwowymi, ale szeroko dyskutowanym zagadnieniem jest wpływ czynników morfologicznych na obciążenie ssż. Ze względu na niewielkie rozmiary i złożoną strukturę obszaru żucia, badania in vivo tej relacji są trudne do przeprowadzenia – napisali autorzy pracy pt. „Wpływ nachylenia ścian i lokalizacji na obciążenie stawu skroniowo-żuchwowego podczas bruksizmu: badanie in silico” (Effect of facet inclination and location on TMJ loading during bruxism: An in-silico study). 

Badanie in silico (czyli przeprowadzone z użyciem symulacji komputerowej) oparto na teorii, że poszczególne kombinacje kształtu i położenia zęba u osoby, u której występuje zgrzytanie i zaciskanie zębów, mają wpływ na mechaniczne obciążenie ssż. W rezultacie może być to uznawane za czynnik ryzyka zaburzeń stawu skroniowo-żuchwowego.

W badaniu austriackich naukowców symulowano skutki lateralnego zgrzytania jakim poddane były pierwszy ząb trzonowego oraz kieł. Skupiono się na sześciu różnych nachyleniach powierzchni ścierania, co dało w sumie dwanaście symulowanych scenariuszy.

Który czynnik jest decydujący?

– Uzyskane przez nas wyniki świadczą o tym, że zarówno nachylenie, jak i położenie startych ścianek zębów ma wpływ na mechaniczne obciążenie ssż. Wydaje się jednak, że decydującym czynnikiem jest stopień starcia zębów. Im bardziej płaski ząb, tym większe obciążenie stawu, a zarazem większe ryzyko wystąpienia zaburzeń stawu skroniowo-żuchwowego – powiedział dr Benedikt Sagl, główny autor badania.

Jakie są błędy w diagnostyce zaburzeń stawów skroniowo-żuchwowych? - Wskażę jeden, ale zasadniczy. To pomijanie faktu, że pacjent zaciska zęby. A to fizjologia - mówi dr n. med. Michał Paulo, lekarz stomatolog, wykładowca.

Źródła: https://dentistry.co.uk/

https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S2090123221000734