Bruksizm może mieć związek z poziomem witaminy D

Jak wynika z artykułu opublikowanego 6 lutego na stronie internetowej czasopisma naukowego „Clinical and Experimental Dental Research”, nasilenie zaciskania i zgrzytania zębami może być zależne od poziomu witaminy D w organizmie.

Badania krwi u uczestników dowiodły, że osoby z niedostatecznym poziomem 25-hydroksywitaminy D (25[OH]), czyli metabolizowanej formy witaminy D, która jest stosowana do oceny niedoboru, zgłaszały umiarkowane i/lub ciężkie nasilenie bruksizmu.

Jaką rolę pełni „witamina słońca”?

Szacuje się, że na całym świecie ponad 50% populacji ma niedobór witaminy D. Ta niezbędna witamina, zwana także „witaminą słońca” znajduje się w żywności, m.in. w tłustych rybach (np. łosoś, śledź, miecznik), w jajach oraz produktach mlecznych. Niskie stężenie witaminy D wiąże się z większym ryzykiem chorób serca, chorób neurodegeneracyjnych oraz onkologicznych.

Niektórzy badacze przypuszczają, że witamina D odgrywa również integralną rolę w kontroli pnia mózgu podczas snu – ze względu na liczne jądra, które zawierają wysoki poziom receptorów witaminy D. Dlatego jej poziom może być związany z zaburzeniami snu, takimi jak bruksizm. Chociaż parafunkcja ta charakteryzuje się zaciskaniem i zgrzytaniem zębami, bruksizm jest powiązany także z wieloma innymi czynnikami, w tym problemami psychologicznymi i zaburzeniami snu.

Niedobry witaminy D u pacjentów ze skrajnym bruksizmem

Aby ocenić korelację pomiędzy bruksizmem a poziomem witaminy D, naukowcy z zespołu kierowanego przez dr Bushrę Allaf z Wydziału Medycyny Jamy Ustnej Uniwersytetu w Damaszku (Syria) poddali analizie krew 100 uczestników badania. Spośród osób biorących udział w badaniu 76 zgłosiło występowanie bruksizmu, a 24 było wolnych od tej parafunkcji.

Autorzy napisali, że w przypadku poziomów witaminy D stężenia poniżej 20 μng/ml uznaje się za niedostateczne, poziomy od 21 do 29 μng/ml za niewystarczające, a stężenia od 30 do 150 μng/ml za wystarczające. Spośród uczestników badania u 43 wykazano niedobory witaminy D. Z grupy tej u 18 osób występował umiarkowany bruksizm, u 14 jego ciężka postać, a u 4 uczestników bruksizm w skrajnym natężeniu.

Po przeanalizowaniu danych naukowcy odkryli korelację pomiędzy niedoborem witaminy D a nasileniem bruksizmu. Jak napisali, więcej osób zgłaszających umiarkowany i ciężki bruksizm miało niedobory stężenia witaminy D w porównaniu z uczestnikami, którzy nie odczuwali żadnych objawów, w tym objawów zaciskania lub zgrzytania zębami.

– Pomimo ograniczeń naszego badania (m.in. liczba pacjentów), wynika z niego, że istnieje istotna współzależność pomiędzy bruksizmem a poziomem 25-hydroksywitaminy D we krwi. – napisali autorzy w podsumowaniu artykułu pt. „Związek pomiędzy nasileniem bruksizmu a stężeniami 25-hydroksywitaminy D w surowicy” (Association between bruxism severity and serum concentrations of 25-hydroxyvitamin D levels).

- Leczenie bruksizmu tylko za pomocą toksyny botulinowej to nie do końca dobre rozwiązanie, bo problem należy rozwiązać tam, gdzie jest jego przyczyna, a nie tylko objaw – mówi w rozmowie z Dentonetem dr n. med. Michał Paulo.

T.H.

źródła: https://www.drbicuspid.com/index.aspx?sec=sup&sub=apm&pag=dis&ItemID=330052

https://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/cre2.530